Afbeelding
Foto: Tennekes

Late gelijkmaker Go-Ahead Kampen bezorgt KHC enorme kater

· leestijd 2 minuten Sport

KAMPEN - Het venijn zat zaterdag in de staart in de derby tussen KHC en Go-Ahead Kampen. Nadat KHC in de tweede helft op voorsprong kwam, leek de ploeg op rozen te zitten, maar het pakte anders uit. Eerst kreeg KHC een rode kaart te verwerken (Karim Gabara), waarna de ploeg verzuimde om de wedstrijd in het slot te gooien. Diep in blessuretijd kwam Go-Ahead toch nog langszij via een dubieuze strafschop.

De scheidsrechter drukte een grote stempel op de wedstrijd. Dat zorgde voor veel emotie bij KHC. KHC-trainer Kenan Durmusoglu wilde de arbiter na afloop niet zien. “Hij heeft de hoofdrol op zich genomen. Hoe kun je hiervoor een strafschop geven? Delano kreeg de bal vol op zijn neus. Het is een schande, zo’n scheidsrechter op dit niveau”, brieste Durmusoglu na afloop.
De woede bij de KHC-trainer was begrijpelijk.

Delano Rijke kreeg de bal inderdaad vol op z’n gezicht. Groggy strompelde hij naar de zijkant van het veld, al had dat ook te maken met een botsing met Go-Ahead-verdediger Dennis van der Wal. Neemt niet weg dat het een vreemde beslissing was van de arbiter, ook omdat de genoemde situatie zich voltrok net buiten de zestien. KHC voelde zich gepiepeld. Dat had ook te maken met de rode kaart voor Karim Gabara. Deelde hij een schopje uit of was het haken? “Het was absoluut geen rode kaart. Geel had gekund”, zei Gabara na afloop met een emotionele stem. De sanctie van de arbiter leek behoorlijk zwaar. En waarom werd een onbesuisde tackle van een speler van Go-Ahead vlak voor het laatste fluitsignaal niet bestraft met rood? De arbiter trok slechts geel, wat tot veel emotie leidde bij KHC.

Feit was wel dat deze wedstrijd eigenlijk geen winnaar verdiende. Daarvoor brachten beide ploegen veel te weinig. De derby was een matig niveau. Go-Ahead voetbalde voor rust iets gemakkelijker en was twee keer gevaarlijk. Al in de 2e minuut had Wail Doufikar de score kunnen openen, maar hij schoot over. In de 22ste minuut nam Kees Tol een afvallende bal ineens op de slof. De bal vloog net over het doel heen. Daarmee is de eerste helft wel behandeld.

In de tweede helft gooide KHC er meer energie in en kreeg de thuisploeg de regie in handen. Dat leidde in de 62ste minuut tot de 1-0. De bal werd panklaar gelegd. Gabara haalde vervolgens fraai en doeltreffend uit. Zes minuten later was Leroy Knol dicht bij de 2-0. Zijn vrije trap vloog tegen de kruising. KHC had de wedstrijd in handen, maar kreeg een tegenslag te verwerken toen Gabara met rood werd weggestuurd. Toch bleef KHC met tien man de gevaarlijkste ploeg, maar de ploeg verzuimde om de wedstrijd in het slot te gooien. KHC leek eindelijk weer eens te winnen van Go-Ahead, totdat de arbiter naar de stip wees. Kees Tol benutte de strafschop en bezorgde Go-Ahead zo toch nog een punt. 

Voor KHC was het een hard gelag. Met drie punten had de ploeg zich veilig kunnen spelen. Nu moet het nog oppassen dat het niet in de problemen komt, al is de marge met de gevarenzone best groot te noemen; zes punten en een veel beter doelsaldo. Ondanks de meevaller voor Go-Ahead was interim-hoofdtrainer Hans van Zuiden van Go-Ahead niet opgewekt. “Ik heb een heel slechte wedstrijd gezien. In de eerste helft probeerden we het verschil nog wel te maken, maar lag het tempo veel te laag. We voetbalden niet goed door en hanteerden te snel de lange bal”, aldus Van Zuiden, die helemaal niet te spreken was over zijn ploeg in de tweede helft. “We waren niet scherp in de duels. We lieten KHC het heft in handen nemen. KHC legde er energie in, wij niet. Ik ben de afgelopen tijd heel positief geweest over de veerkracht in ons team, maar vandaag heb ik me afgevraagd wat we collectief aan het doen waren. Wat er in de slotfase gebeurde is natuurlijk bizar. Voor KHC is dit heel zuur.”

Durmusoglu vroeg zich af waarom de scheidsrechter maar liefst tien minuten blessuretijd bijtrok. “Waar haalde hij dat vandaan? De jongens doen er alles voor en vervolgens worden we als team benadeeld. Wat er vandaag is gebeurd, is zo frustrerend.”

Gerard Meijeringh