Experiment op Facebook van Linda Westera leidt tot enorme verzameling ‘selfies’
Algemeen(door Maarten van Gemert)
KAMPEN – Selfies maar dan anders. In de voormalige synagoge is onder grote belangstelling een tentoonstelling van start gegaan met talloze zelfportretten van Linda Westera. Sinds ze op Facebook ging, heeft de Kamper kunstenares zich wekelijks geportretteerd - op zeer gevarieerde en creatieve wijze. In de ’dependance’ van Stedelijk Museum Kampen wordt een selectie getoond. De afvallers krijgen een tweede kans in Linda’s atelier.
Toen Linda Westera op 20 november 2012 de wereld van Facebook betrad, kon ze niet bevroeden waartoe dat zou leiden. Een verzameling van honderden kunstzinnige ’selfies’ welke inmiddels door honderden bewonderaars trouw wordt gevolgd. Een selectie daarvan kwam afgelopen vrijdagnamiddag naar de opening waar een selectie van de kunstuitingen wordt getoond. Linda liet tevens horen nog meer in haar mars te hebben.
Why so serious?
Voor de deur van de vroegere synagoge verzamelden zich de genodigden en belangstellenden. Met een blijvende expositie op de eerste verdieping en een wisselende, nog te openen, tentoonstelling in de grote zaal beneden, kon het gebouw de mensen nog niet herbergen. In de gang heette museumdirectrice Nynke van der Wal iedereen welkom. Ze schetste hoe ze gewezen was op de zelfportretten. Een atelierbezoek van curator Yvonne Oordijk gaf daarna de doorslag voor een tentoonstelling.
Van der Wal wees ook op de fraaie balie en kamerscherm in het museum die zijn gemaakt door meubelmaker en houtbewerker Adriaan Stam, de partner van Linda Westera. Oordijk leidde vervolgens de tentoonstelling ’Why so serious?’ in. Aan haar was de grote opgave om een selectie maken. De curatrice koos, in samenspraak met de kunstenares, voor de mooiste, grappigste en meest ontroerende ’selfies’. „Alle seizoenen en feestdagen passeren de revue”, vertelde Oordijk, „en Linda is serieus bezig maar tegelijk met een grote lichtvoetigheid.”
Wethouder Richard Boddeus (Cultuur) mocht de officiële openingshandeling verrichten. Hij wees erop dat Linda’s werk uitdaagt te bedenken hoe we onszelf zien. Hij waardeert de humor èn de diepgang. Boddeus haalde bekende portretschilders aan als Rembrandt. „De evolutie van de portretkunst door de eeuwen heen is fascinerend”, zei hij. Dat geldt ook voor Westera.
Salon des Refusés
Zo’n 190 ’selfies’ hebben de tentoonstelling gehaald. De ’afvallers’ kregen een tweede kans in het atelier van Linda zelf. Daar werkt in de Groenestraat achter de blauwe deur de dame me het rode haar. Ongeveer 50 zelfportretten hebben daar een plaats gekregen. De ’Salon des Refusés’ (huiskamer van de geweigerden) opende twee dagen later. Bezoekers op vrijdag hadden de primeur gekregen van de nieuwe profielfoto op Facebook, zoals oorspronkelijk de opzet was. De publicatie op Facebook gaat door maar Linda heeft nu wel een blijvende ’gewone’ profielfoto.
De wereld van Facebook fascineerde haar. Linda was verbaasd over wat ze allemaal zag. Ze wou mee met de tijd en Facebook werd één groot experiment, één grote speeltuin. Haar zelfportretten maakt ze afwisselend met kleurpotlood, aquarel, olieverf of gouache op diverse materialen met meerdere druktechnieken.
Enkele zelfportretten (’selffies’) van en door Linda Westera (foto: Maarten van Gemert)
Soul & Bliss
Vanuit Zuidwolde in Kampen beland door de toenmalige Kunstacademie, heeft Linda daarna ook het Conservatorium gevolgd. Al jaren zingt ze in de Kamper soul- en funkband Soul & Bliss. Sinds kort zingt ze ook in de a-capella-zanggroep Ambrosia. De bezoekers vrijdag mochten ook van dit talent smaken. Met een kernafvaardiging van Soul & Bliss (Adriaan Stam op cajón en Ton Kerkhof op gitaar) zong Linda een paar nummers waarbij ze toepasselijk opende met het nummer ’Vind ik leuk’.
Zo kwam ze terug op Facebook en was de cirkel vrijdagmiddag rond. Tijdens de borrel na afloop in de hoofdvestiging van Stedelijk Museum Kampen, bleek Linda echte fans te hebben. Theo Bonants, collegakunstenaar uit Harderwijk, was naar Kampen getogen en vertelde Linda al lang te volgen. Hij bewondert haar originele en oorspronkelijke creaties.
Het einde van de serie is nog niet in zicht, Sterker nog, voor de tijdens de tentoonstelling wekelijks gepubliceerde zelfportretten is een hoek gereserveerd. Haar zelfetalering c.q. zelfrelativering is tot 16 maart in de ’dependance’ van het museum te aanschouwen, met korte teksten uit haar liedjes en een video van haar noeste arbeid. Het aantal geëtaleerde ’selfies’ zal in maart uitgegroeid zijn tot zo’n 210. Met een knipoog die al in de titel zit: Why so serious?