Kampenaar Iris Boter verrast met nieuwe psychologische thriller ‘de leesclub’
(door Henk Jans)
KAMPEN - De auteur Iris Boter schreef de psychologische thriller ‘De Leesclub’, die op 14 oktober het daglicht zag. Schrijven is, naast haar werk als illustrator, haar passie. Zij had al zo’n twintig kinderboeken, zestien romans en één thriller op haar naam staan.
Dit oeuvre is nu aangevuld met deze tweede thriller. Het is niet veel auteurs gegeven een uitgever voor hun schrijven te vinden, maar voor Iris haar boeken zijn er altijd verschillende geïnteresseerd geweest. Uitgeverij Luitingh Sijthoff publiceerde haar laatste vijf pennenvruchten, waaronder deze tweede thriller.
Je mag zeggen dat Iris als illustrator van kinderboeken inmiddels ook haar sporen wel verdiend heeft, wanneer je nagaat dat zij er al zo’n tweehonderd van haar tekeningen heeft voorzien. De bekendste zijn De Zoete Zusjes (Hanneke de Zoete) en Juf Braaksel (Carry Slee). “Dat doe ik al vanaf de tijd dat ik aan de kunstacademie in Kampen afstudeerde”, legt zij uit. “Op de Academie voor Journalistiek, waar ik eerst heen wilde, bleek dat daar niet zoveel ruimte was voor creatief schrijven. Toen ben ik naar de kunstacademie gegaan. Ik volgde daar van 1989 tot 1997 achtereenvolgens de studie illustratie en de docentenopleiding. Van doceren is het nooit gekomen. Dat is eigenlijk niet mijn ding. Maar zowel tekenen als schrijven doe ik al sinds mijn jonge jaren”.
De hoofdpersoon treft op een ochtend na een leesclubavond haar oma levenloos aan
‘De Leesclub’, gaat zoals de titel al aangeeft over een leesclub en speelt zich af in een dorp waar geheimen zijn en veel geroddeld wordt. Iris noemt het een ‘cozy crime’, waarbij het vooral gaat om de vraag: wie heeft het gedaan en waarom? Het verhaal heeft iets kneuterigs en is niet gewelddadig, dus verwacht geen bloedspatten en schietpartijen. Je kunt denken aan de sfeer in een boek als ‘Miss Marple’ van Agatha Christy of een televisieserie zoals ‘Murder she Wrote’.
“De hoofdpersoon Ella, een jonge vrouw, treft op een ochtend na een leesclubavond haar oma levenloos aan onder een boekenkast”, vertelt de auteur. “De politie concludeert dat het om een ongeluk gaat, want zij had gedronken en bovendien...”, Iris lacht nu een beetje, “...schoenen met hoge hakken aan. Ella vertrouwt het niet en gaat op onderzoek uit. Vervolgens krijgt zij te maken met roddels en bedreigingen, al weet zij niet waar die vandaan komen. Maar zij weet nu zeker dat er iets niet klopt. Dus ogenschijnlijk lijkt het allemaal rustig en vredig, maar onderhuids speelt er van alles”. Iris laat weten dat haar schoonzus op een leesclub zat, waar allerlei ruzietjes en gedoe was. Dat inspireerde haar tot het schrijven van deze thriller. De leesclub van haar schoonzus is overigens uit elkaar gevallen.
Door omstandigheden en wat moeilijkheden liep het schrijven van dit boek van 334 pagina’s vertragingen op, waardoor Iris er lang over heeft gedaan. “Wel vijf jaar.”, roept zij uit. “Niet voortdurend natuurlijk, maar met tussenpozen. Ondertussen verschenen er ook andere boeken van mijn hand, volgens mij twee kinderboeken en twee boeken voor volwassenen. Ieder boek bevond zich in een ander stadium, dus dat beet elkaar niet. Ik zou niet twee hele nieuwe verhalen tegelijk kunnen schrijven. Dan loopt je hoofd om”.
De auteur begon bij deze thriller eerst de leesclubleden te verzinnen, waarbij zij ieder personage een achtergrondverhaal gaf. Daarbij had je gelijk al heel wat stof voor conflicten, die ze dan ‘door liet sijpelen’. Iris wijs op een vel papier, dat bij haar computer aan de muur is geplakt. Daarop staan met balpen allerlei omcirkelde namen geschreven. “Dat zijn de personages die allemaal dwarsverbanden met elkaar hebben”, verklaart zij. “Dus de één is verliefd geweest op de ander en weer één is boekhouder, die iets weet van de financiën. Tijdens het schrijfproces ontwikkelen er zich wel eens nieuwe ideeën, zodat er een ander, bijgewerkt blad aan de muur verschijnt. De karakters schrijf ik niet uit. Die zitten wel in mijn hoofd”.
Iris heeft als auteur geen beroepsopleiding gehad, maar volgde verschillende cursussen. Met name in het begin heeft zij veel gehad aan goede redacteurs, die waardevol commentaar gaven op haar schrijven. “Daar heb ik veel geluk mee gehad”, zegt ze. “Soms was het lastig om kritiek te krijgen, maar als je dan beseft dat je boek er beter van wordt is dat alleen maar fantastisch. Inhoudelijk komt zo iemand niet aan je werk. Vergelijk het met de coach van een topsporter. Die geeft aanwijzingen hoe je je doel kunt bereiken, maar je moet het zelf doen”.
'Ik wil de mensen laten genieten van een boeiend verhaal'
Iris hoort vaak dat haar boeken zich gemakkelijk laten lezen. Haar schrijfstijl is helder en je zult geen ingewikkelde zinnen vinden die vele regels beslaan. Lezers kunnen in ‘De Leesclub’ herkenning vinden in de personages en de dynamiek van een kleine gemeenschap. “Ik wil de mensen laten genieten van een boeiend verhaal”, zegt Iris, “of het wel of geen literatuur is maakt me niet uit”.
Zij laat weten dat zij alweer bezig is met een ‘gewone’ roman. Daarna wil ze weer een triller schrijven. Met een lach: “Ik heb geen gebrek aan ideeën. Eerder aan tijd.”
‘De Leesclub’ is als paperback, Ebook of luisterboek verkrijgbaar via www.lsuitgeverij.nl/boek/de-leesclub, verder via www.bol.com, of in de reguliere boekhandel.