Gemeente neemt zorgen niet weg rondom onderkomen IJsselkogge
Algemeen(door Maarten van Gemert)
KAMPEN – De plek waar de IJsselkogge onderdak zou moeten krijgen, is bepaald. De wijze waarop is de volgende stap. Over het onderkomen voor de ”waardevolle archeologische resten van de IJsselkogge” (Heemschut) wordt op dit moment gebakkeleid. Inzicht krijgen in de afwegingen en besluiten, omtrent een nieuw gepresenteerd ontwerp, gaat niet van harte.
De IJsselkogge wordt na terugkeer ondergebracht op de Koggewerf, heeft de gemeenteraad eerder besloten met een minimale meerderheid. Daar is de ruimte net zo krap maar een ingehuurd ingenieursbureau heeft het in weten te passen. Na afwijzing van haar eerste ontwerp, kwam er een tweede. Erfgoedwakers zijn er niet gerust op en proberen via de Wet open overheid (Woo) zicht te krijgen op wat er speelt.
Zorgen
Begin maart uitte Erfgoedvereniging Heemschut haar zorgen over de waterveiligheid voor de IJsselkogge. Uit de tot dan toe door de gemeente geopenbaarde notities en rapporten kreeg Bond Heemschut geen inzicht in de randvoorwaarden qua waterveiligheid van het paviljoen. Stichting Behoud Erfgoed Brunnepe (BEB) uitte zorgen in dezelfde trant.
Het eerste ontwerp voor het onderkomen wees Het Oversticht (Welstandscommissie) af. Het ingehuurde bureau presenteerde een aangepast ontwerp in een openbare vergadering van Het Oversticht.
Afgeschermd
De openbaarheid van die vergadering bleef echter beperkt tot toehoren tijdens de eerste helft waarin het bureau haar nieuwe ontwerp toelichtte. Op het moment van discussie en adviesvorming werd de vergadering besloten verklaard. De commissieleden moesten vrij kunnen praten, was het argument. De presentatie kwam na afloop niet openbaar omdat die slechts denkrichtingen zou betreffen.
BEB deed daarna een beroep op de Woo om alsnog de presentatie te kunnen zien. Na aandringen kreeg deze krant die opnieuw te zien met toelichting van de gemeentelijke projectleider. Tegelijk werd de presentatie op dat moment openbaar waarmee het (nog steeds niet beantwoorde) verzoek van BEB verviel. Het aangepaste onderwerp roept bij BEB alleen maar meer vragen op.
Grondslag
Met een nieuw beroep op de Woo verzoekt BEB inzage in het Program van eisen dat ten grondslag ligt aan het ontwerp van het paviljoen. De stichting haalt meerdere factoren aan die onduidelijk blijven voor de stalling van de IJsselkogge als ”belangwekkend archeologische erfgoed”. In de kantlijn merkt BEB op dat ”bij een helder uitgeschreven Program van eisen het ontwerp niet telkens hoeft te worden aangepast.”
De brief van Heemschut is, voor zover bekend, nog niet beantwoord. Desgevraagd zegt verantwoordelijk wethouder Wonink daartoe ook niet voornemens te zijn: ”De geuite zorgen zijn geen raadsvragen waarop ik verplicht ben te antwoorden.” Inmiddels is duidelijk dat de IJsselkogge niet in Lelystad kan blijven. Over een tijdelijke stallingslocatie trekt het college van B&W in de persoon van Wonink een rookgordijn op. De worsteling duurt voort.