Geen schrik of paniek bij kerkasiel Open Hof door Haagse asielperikelen
· leestijd 1 minuut Algemeen(door Maarten van Gemert)
KAMPEN – Al meer dan een half jaar verblijft in Kampen een familie uit Oezbekistan die zich schuil houdt in kerkelijk centrum ’Open Hof’ in de Flevowijk. Daar wordt hun zogeheten ’kerkasiel’ geboden door talloze vrijwilligers uit de kerkgemeente en daarbuiten. De recent aangenomen asielwetten schrikken hen niet af. Terwijl het er in politiek Den Haag onstuimig aan toe gaat, houdt het kerkasiel rustig stand.
Na een jarenlang verblijf in Nederland zonder verblijfsvergunning, zou de familie Babayants uitgezet worden. De kerkenraad van de Open Hof besloot ze kerkasiel te verlenen. Van meet af luidde de stelling dat de in Nederland ’gewortelde’ kinderen van het gezin niet de dupe mochten worden. Asielminister Faber heeft daar geen boodschap aan. Inmiddels is zij demissionair na de val van het kabinet. Herman Stomphorst put hoop uit de nieuwe verkiezingen.
Marathondienst
Stomphorst treedt op als woordvoerder van het kerkasiel. Zijn vrouw Esther is vertrouwenspersoon van de familie sinds hun eerste verblijf in Nederland dat begon in het AZC te Emmen. De familie vluchtte elf jaar geleden uit Oezbekistan. Tijdens hun verblijf in Nederland is het gezin met twee kinderen gegroeid en telt nu vier kinderen.
Kasper Jager, dominee van Protestantse Wijkgemeente Open Hof, is dezer weken met vakantie en blogt periodiek over het kerkasiel. Hij meldde donderdag 3 juli dat het kerkasiel inmiddels 32 weken duurt: „Al 224 dagen schuilen Aleksa, Amelia, Ariana, Aram, Karina en Aleksandr Babayants dan bij ons in Open Hof.”
Voorganger maken regelmatig een speciale dienst rondom hun bijdrage aan het kerkasiel (foto: Maarten van Gemert)
Migratiebeperking
In een poging om de migratiestroom in Nederland te beperken, hetgeen een groot deel van de Nederlandse bevolking wenst danwel nodig acht voor het land, zijn twee weken geleden twee asielwetten aangenomen in de Tweede Kamer: de zogenoemde asielnoodmaatregelenwet en het tweestatusstelsel. De eerste wet zou de stapeling van procedures moeten voorkomen, zei Faber in januari. Via die weg wist de ondergedoken familie nog steeds in Nederland te blijven. Inmiddels is een verblijfsvergunning definitief afgewezen en moet de familie naar hun, volgens de overheid veilige, thuisland terug.
Overigens loopt er volgens Stomphorst toch nog een procedure en wel bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) op basis van artikel 8 van het Europees Verdrag voor diezelfde Rechten (8 EVRM).
Medemenselijkheid
Een woord dat vaak valt in gesprekken met betrokkenen bij het kerkasiel is ‘medemenselijkheid’. Stomphorst spreekt over de ”wreedste asielwetten ooit”. Volgens een amendement op de asielnoodwet, dat veel stof heeft doen opwaaien, zou hulp aan illegalen (ongedocumenteerden) strafbaar worden. Stomphorst gelooft nooit dat de asielwetten door de Eerste Kamper komen. Betrokken bij het kerkasiel zijn niet van in paniek geraakt noch bang geworden. „Desnoods draai ik de bak in,” zegt Arie van Ginkel. Aanvankelijk was hij tegen het kerkasiel maar het kabinet is een ”rode lijn” over gegaan en sindsdien zet hij zich in als gastheer. Strijdbaar en hoopvol continueert in de Open Hof het Kamper kerkasiel.
Vrijwilligers bij het koffiebuffet bespreken de politieke ontwikkelingen (foto: Maarten van Gemert)
