Raadspraat SGP: Niet schreeuwen, maar horen
· leestijd 1 minuut AlgemeenDe verkiezingen komen eraan. Eerst landelijk, straks ook hier in Kampen. En ik merk dat er iets begint te schuren. Niet zozeer over de inhoud (er mag verschil van mening zijn, dat hoort erbij), maar over de toon. Over hoe we met elkaar omgaan wanneer we het níet eens zijn.
In gesprekken aan de keukentafel of op sociale media zie je het steeds vaker: zodra iemand een andere mening heeft, wordt er niet meer geluisterd, maar direct geoordeeld. De ‘toetsenbordhelden’ noemen je “links” of “rechts”, “woke” of “ouderwets”. Terwijl er achter elke mening een verhaal zit, een ervaring, een mens.
Ik denk vaak terug aan een uitspraak die mij bijblijft: “Eerst begrijpen, dan begrepen worden.” Dat klinkt simpel, maar het vraagt oefening. Het vraagt de bereidheid om even niet zelf aan het woord te zijn, maar de ander écht te horen. Waarom zegt iemand wat hij zegt? Waar komt dat vandaan? Pas daarna is er ruimte om je eigen perspectief te delen.
En ja, soms is het spannend om je mening te geven. We kennen allemaal de voorbeelden van mensen die werden uitgescholden, weggehoond of zelfs bedreigd omdat ze iets durfden te zeggen. Recent zelfs een politieke moord, dat de westerse wereld schokte. Het is onacceptabel. Je moet vrijuit je mening kunnen delen, zonder bang te hoeven zijn.
Maar vrijheid van meningsuiting betekent óók verantwoordelijkheid. Niet elk woord dat je kúnt zeggen, moet je ook zeggen. Vaak is het beter om even stil te zijn, te luisteren, en pas daarna te reageren. Als we dat doen, wordt de ruimte voor debat groter en het respect voor elkaar ook.
En als u de komende weken langs de verkiezingsposters fietst, glimlach er dan eens om. We weten allemaal: bij de IJsselbrug waait er geheid weer eentje los, en op het dorp hangt er altijd wel een scheef. Zo perfect als ze bedoeld zijn, blijven ze nooit. Gelukkig maar, want achter die scheve posters staan echte mensen, net zo onvolmaakt als wij. Dáár valt nog echt mee te praten. Scheve posters zijn niet erg, scheve gesprekken wel.
Verschil van mening hoeft geen kloof te zijn. Het kan ook een brug worden. Maar die brug bouwen we alleen samen. Door eerst te luisteren, en dan pas te praten. Die wacht voor onze lippen, is echt nodig.
Wilt u reageren op deze column van Erik Jan Vinke? Stuur dan een reactie naar redactie@brugmedia.nl.. De beste vragen leggen wij voor aan de partij. De reactie van de partij publiceren we op www.brugnieuws.nl of in de volgende krant.
