Humor met een boodschap: Nooit te oud om af te leren…!
· leestijd 2 minuten Algemeen
(door Marcel Kalter uit Kampen) Als mens lijken we een aangeboren talent te hebben om te oordelen. Op zich heb ik daar niet zo veel moeite mee, maar het valt mij op dat dit oordeel bij de meesten een negatieve lading heeft. Dan weten ze vaak (nog) niet of het wel op de waarheid is gebaseerd. En wat is de waarheid eigenlijk? Als vijf mensen getuige zijn van een ongeluk, is de kans groot dat je vijf verschillende verklaringen krijgt. Want iedereen kijkt door zijn eigen bril de wereld in en heeft daardoor zijn eigen waarheid.
Neem in gedachten een ezel, een oud opaatje en z’n kleinkind. Je mag zelf bepalen hoe ze eruitzien. Nu kunnen we vier situaties bedenken. Het kleinkind zit op de ezel en opa loopt ernaast. Opa zit op de ezel en z’n kleinkind wandelt met de ezel aan de hand. Ze kunnen natuurlijk ook met z’n tweeën op de ezel zitten. Of ze proberen de ezel samen op te tillen. Bij elke situatie hebben veel mensen op basis van hun eerste hersenspinsel alweer wat te mekkeren.
Als het kleinkind op de ezel zit en opa loopt ernaast, dan zullen velen zich afvragen waarom zo’n oud mannetje, dat minder goed ter been is, moet lopen terwijl z’n kleinkind met gemak het ene been voor het andere kan zetten. Als opa op de ezel zit, zal menigeen dit ook belachelijk vinden. Want het kleinkind hoort in hun ogen natuurlijk op de rug van de ezel te zitten. Zitten ze allebei op de ezel, dan zal de kreet ‘dierenmishandeling’ ongetwijfeld uit de kelen van sommigen klinken. Maar wat de meeste tongen zal losmaken, is als opa en het kind de ezel proberen op te tillen. Want dat slaat echt helemaal nergens op.
Vaak is het beter om wat meer informatie te hebben om een goed oordeel te kunnen vellen. Stel dat het kleinkind door een aangeboren afwijking slecht kan lopen, opa voor zijn leeftijd nog de hele wereld aankan en de ezel normaal gesproken een gewicht van 150 kg draagt terwijl opa en z’n kleinkind samen 100 kg wegen. Dan is het gemakkelijker om wat van een van de vier genoemde situaties te vinden en daarover ook een gegronde mening te hebben.
Ik houd van mensen die een mening hebben en die ook durven te ventileren. Dat zorgt voor discussies, goede gesprekken en dat mensen tot nadenken worden aangezet. Maar het blaten van loze kreten, die op niets zijn gebaseerd, mag van mij achterwege blijven. Ik heb al een keer eerder geschreven dat je eerst moet nadenken, voordat je bepaalde woorden je mond laat verlaten. Maar dit gaat eigenlijk nog een stapje verder. Dit gaat erover dat je vaak eerst meer informatie moet verzamelen, voordat je überhaupt ergens iets écht van kunt vinden. Als je de juiste informatie hebt, dan kun je én mag je praten. Dan telt jouw mening en doet die ertoe.
Naarmate ik de vijftig nader, ben ik steeds minder uitgesproken in mijn meningen. Als ik het niet zeker weet, probeer ik niet te oordelen. Want dan is mijn oordeel op ‘lucht’ gebaseerd. Heb ik wel meer informatie, dan probeer ik altijd het positieve ergens in te zien. Wat schieten we met z’n allen op met negatief gezeik en gezeur? Dat is er al genoeg in de wereld. Laten we vanaf vandaag collectief besluiten om niet zomaar te oordelen. Niet voordat ‘de waarheid’ boven water is. Volgens het spreekwoord zijn we nooit te oud om te leren. Dan zijn we gelukkig ook nooit te oud om iets af te leren. Ik wens je hierbij heel veel succes!
