Column Ondernemen in Kampen: Viva Barcelona

In de herfstvakantie ben ik met de trein naar Barcelona gereden. Samen met mijn zoon, om daar mijn oude vrienden Erik en Sandra en hun kinderen te bezoeken. En om te genieten van een stedentrip naar een van mijn favoriete bestemmingen. Het was gezellig als vanouds, maar daar zal ik jullie lezers niet verder mee lastig vallen.

Wat wel interessant is, zijn de ervaringen van deze Nederlands-Deense horeca ondernemers in de afgelopen jaren. Voor de mensen die dat niet (meer) weten: tot in de jaren tachtig van de vorige eeuw was Barcelona een nogal arme, grauwe en verpauperde industriestad. Vooral in de jaren dat dictator Franco aan de macht was, waren het sombere tijden. Menselijk gezien, maar ook economisch. Na zijn dood en in de aanloop naar de Olympische Spelen van 1992 kwam daar verandering in. De stad investeerde in de vrijetijdseconomie, stond niet meer met de rug naar het water maar legde stranden aan en investeerde in cultuur en infrastructuur. Met succes, want Barcelona werd een toeristentrekker van jewelste. Erik opende een café en kreeg steeds meer (internationale) bezoekers over de vloer. Er was volop optimisme, ook bij hem. Zijn vrouw Sandra opende met hem een vegan (.) restaurant en er kwamen nog steeds hordes toeristen naar de stad. 

Zoveel, dat de huizenprijzen enorm stegen. Waardoor deze huizen voor veel Catalanen onbetaalbaar werden. En natuurlijk was er op sommige drukke plaatsen overlast. Zoals die ook werd gevoeld in Venetië, Amsterdam en Giethoorn, om maar eens een paar plaatsen te noemen. Er kwam graffiti op de muren met teksten als ‘TOURISTS GO HOME.’. 

Toen kwam Corona. De toeristen bleven thuis. Bedrijven gingen failliet, de werkloosheid steeg, schulden werden gemaakt en ook Erik en Sandra konden nauwelijks het hoofd boven water houden. En nu? Nu zijn de tijden weer anders. De toeristenstromen zijn weer op gang gekomen, maar de klachten over de huizenprijzen ook. De gemeente probeert de horeca aan banden te leggen en verschillende toeristische bezienswaardigheden vragen entree aan bezoekers. Terecht. Al heeft Barcelona ook geleerd, dat je soms niet te hard iets moet wensen, want voor je het weet komen je wensen uit met alle gevolgen van dien. 

En volgens mij kan Kampen in al haar bescheidenheid leren van de ervaringen in Barcelona. Dit zijn drie lessen die ik heb getrokken.

        •        Toerisme kan echt bijdragen aan de economie en daarmee zorgen voor banen, inkomsten en voorzieningen waar inwoners volop van meeprofiteren. 

        •        De nadelige bijeffecten moet je niet onderschatten, maar kun je met passende maatregelen bijsturen. Bijvoorbeeld door entree te vragen voor bezienswaardigheden en attracties. Misschien ook straks op de Koggewerf, zeker als de IJsselkogge daar geland is?

        •        Investeren in de vrijetijdseconomie kan extreem effectief zijn. Niet alleen bezoekers, maar juist ook inwoners van de stad genieten nu van hun strand. Vervuilende bedrijven zijn vervangen door een bruisende culturele omgeving. Kan Kampen misschien ook nog meer gaan genieten van haar waterfront? 

Tot slot. Jullie willen natuurlijk allemaal weten naar welk vegan restaurant je echt moet gaan als je naar Barcelona reist. Onthoud: Roots and Rolls. Zelfs mijn puberzoon smult ervan. Doe ze de groeten van Roeland.