Isalania content met derde plaats bij Dictee van Kampen (7 foto’s)

(door Maarten van Gemert)  
KAMPEN  – Het getal beloofde niet veel goeds. Donderdag 13 maart werd voor de 13e keer het Dictee van Kampen georganiseerd. Na twee keer eerder als eerste te zijn geëindigd, hield het voor het team van Isalania ditmaal op bij de derde plaats. Hiermee waren de dames echter zeer content. De sportieve taalwedstrijd bovenin de Stadskazerne werd volgens goede traditie een verdieping lager afgesloten met een nadronk in café Paatje.

”Zo’n negentig mensen hebben meegedaan!” was één van de enthousiaste reacties na afloop. Waar vorig jaar 85 schrijvers meededen, waren het er dit jaar inderdaad 90. Team ’de Huisjes’ won de bokaal van de groepsdeelnemers met slechts 136 fouten. Bij die teamleden komt in hun aller achternamen ’huis’ voor. De ’Let Zet-ers’ van Zalsman eindigden als tweede met 146 fouten, waar ze in de krant per abuis winnaar genoemd werden. De gedoodverfde winnaar bij de individuen ontbrak dit jaar.

Instinkers
”Sinds Paula Ludden het voorleest, is het dictee niet moeilijker geworden,” luidde een verkapt compliment aan de voice-over, zangeres en logopediste die al jaren het Dictee van Kampen voordraagt. Harry Goedegebure had ditmaal een persoonlijke tekst geschreven, die hieronder integraal geplaatst wordt. De notaris nadert de pensioengerechtigde leeftijd en mijmert daarover in het Dictee. Dit doet hij met taalkundige instinkers.

Afgrijselijk
Willy Visser deed mee met het team van Soroptimisten Isalania en merkte na afloop lachend op dat het ”een afgrijselijke tekst” was.
Na voorgaande jaren twee maal als eerste te zijn geëindigd, was Visser heel blij nu derde geworden te zijn. ”Anders wordt het irritant,” merkte ze op hoewel ze het wel betreurde de mooie wisselbokaal mis te lopen. Dat kunstwerk is gemaakt door Aart Kleijer die dit jaar de organisatie heeft overgedragen.

Correctheid
De opbrengst van het Dictee van Kampen gaat dit jaar naar Jeugdhonk The Take in IJsselmuiden. Namens The Take deed Mayke Bolinde (15) mee, samen met een vriendin en twee jongerenwerkers. De kleindochter van de geëmigreerde en gerepatrieerde schoenmaker uit de Oudestraat kwam na afloop naar Kleijer toe om zich te beklagen over ’dezes’. ”Dat is toch geen woord?!” merkte ze op. Kleijer pakte zijn oude stiel van schoolmeester weer op en legde haar de (verouderde) vervoeging uit.

Epochaal
De gedoodverfde winnaar bij de individuen ontbrak dit jaar. Rein Leentfaar (80) reist heel Nederland af om mee te doen aan dictees. Vanwege ziekte van zijn vrouw had de 80-jarige taalfanaat moeten afzeggen. Over de individuele winnaar dit jaar ontstond uiteindelijk onduidelijkheid. De gezelligheid van de avond was echter wel onomstreden. ”Heel leuk” en ”volgend jaar weer” klonk het bij de nadronk. Een enkeling bediscussieerde nog een enkel woord. Maar onmiskenbaar “breekt voor de schrijver in dezes een epochale era aan.” Aldus Harry Goedegebure in ’zijn’ Dictee van Kampen.

Dictee van Kampen 2025
(tekst: Harry Goedegebure)

Pensioen in zicht
Wanneer de inkt uit uw pen vloeit om dit met divertissement geconcipieerde dictee te
schrijven, duurt het nog een korte wijle eer de schrijver dezes de pensioengerechtigde
leeftijd bereikt; hij treedt dan toe tot de armee der pensionado’s, retraitanten dan wel
de AOW’ers.

Met het, met een emmes smakende sjampie gevulde flûteje in de hand, mijmert hij
hoe hij deze verbeide levensjaren zal gaan vullen; naar verluidt valt menigeen in een
zwart gat, maar deze taalfetisjist heeft de intentie dat hem dit niet zal gebeuren.
Al flashforwardend ziet hij ravissante beelden met de opgroeiende miniuitvoeringen
van zijn grom, al dan niet gekleed in mini-jurk of culotte, in een zo’n onlogisch
themapark of een zoölogische diergaarde, eindigend met een niet te versmaden
kindermenuutje in een insociabel McDonald’s-restaurant.

Maar ook staat in zijn planificatie om met ornithologische kameraden, geoutilleerd met
monoculaire verrekijker, cameraatje, camouflagejas en -broek, behept met een flinke
dosis ontdekkingsdrift, de weidse wijdte van de natuurgebieden van Zuid-Zweden en
het midden van Europa te exploreren om wespendieven, tiereteintjes, kraanvogels en
jan-van-genten te spotten.

Of bij occasie zou hij het ook appreciëren om al hangglidend met een bird’s eye view
over een Alpengletsjer en alpenweitjes te zweven, waar ’s winters gestreste skiërs soms
penibele of periculeuze stresssituaties veroorzaken.

Ook zal hij frequenter zijn driver, ijzers en putter in zijn golftas doen om, na enkele reken
strekoefeningen gevolgd door de te dezen courante oefenswings op de drivingrange,
de van vele dimples voorziene golfbal vanaf de tee af te slaan, in de hoop dat mede
door het gyroscopisch effect de bal rechttoe rechtaan op de fairway blijft.

Als het lentezonnetje de knoppen van de stermagnolia doet exploderen, is dat de blijde
mare dat de tuin weer uit zijn hibernatie ontwaakt; hoogste tijd om de patjol ter hand
te nemen, de agapanthus op te kalefateren, de buddleja te couperen en te wachten tot
de gehakkelde aurelia en misschien de koninginnenpage of de beyoncévlieg ons met
een bezoek verblijdt.

Met daarnaast nog ten minste een drietal bestuursfuncties en een
kamerkoorlidmaatschap, is het dan ook de plano te deduceren dat senioriteit in casu
tijdvretend is; maar een epochale era breekt aan en hij is er klaar voor!