Nadat het Wilhelmus heeft geklonken laten de meiden van IJVV zien wat ze waard zijn op NK

IJSSELMUIDEN - Verdedigers die nooit opgeven, creatieve middenvelders en technische voetballers voorin. Het meidenteam MO15-1 van IJVV heeft veel van wat een team nodig heeft voor succes. Dat bleek ook onlangs op het districtskampioenschap dat winnend werd afgesloten en waarmee een ticket voor het NK werd binnengesleept. De jonge dames hopen daar een hoop lol te beleven en … om zo hoog mogelijk te eindigen.

De gedachte ‘meedoen is belangrijker dan winnen’ is niet aan het IJVV-meidenteam besteed. Daar is hun winnaarsmentaliteit net iets te groot voor. Dat werd duidelijk in een gesprek met Mare Winkeler, Jasmijn Hoogezand en Liv Prins. Ze gaven een interview in bijzijn van trainer Martijn Meuleman en assistent-trainer Corne Prins.

Mare speelt in het team mid-mid of mid-rechts, Jasmijn is keepster en Liv (momenteel geblesseerd) staat normaal in de spits. De meeste meiden zijn ras-IJVV’ers. Dat geldt niet voor Mare. “Ik ben overgestapt van Go Ahead Kampen en ben daar weggegaan omdat ik anders bij een MO17-team met oudere meiden had moeten voetballen. Ik zie bij IJVV meer mogelijkheden”, licht ze toe.

Keepster Jasmijn komt wel uit de eigen jeugd. Ze begon al vroeg, ging weer van voetbal af en deed tussentijds aan dans en gym, maar is nu als bewaakster van het doel op haar plek. In de finale van het districtskampioenschap stopte ze een penalty. Jasmijn: “Ik was best zenuwachtig. Toen het nog gelijk stond in de reguliere wedstrijd heb ik de andere meiden nog gevraagd er alsjeblieft een in te schieten.”

Als Liv niet geblesseerd was geweest, was zij daarvoor een aangewezen voetbalster geweest. “Ik heb een heel hard schot”, vertelt Liv, die niettemin nog meer precisie zou willen in de afronding. Op het NK hoopt ze er wel bij te zijn en wie weet wel bepalend te zijn. Al wijst ze vooral naar het team. “Wij zijn een team dat nooit opgeeft, met een paar verdedigsters waar je bijna niet langskomt.” 

Liv heeft ervaring met een NK. De IJsselmuider voetbalvereniging was eerder met de MO13 aanwezig op de eindronde. De speelsters van IJVV werden daar eerste van de verliezerspoule. Het was een onvergetelijke dag, bloedheet op het veld en afreizend in een bus zonder airco. Het weerhield de meiden er niet van de polonaise te lopen in de bus. 

Mare was met Go Ahead al eens aanwezig op een NK, voor Jasmijn is het nieuw. Het niveau ligt vanzelfsprekend hoog op het NK, al zijn de meiden in de eigen hoofdklasse wel het nodige gewend qua weerstand. Daar wordt wel eens onderschat, weet Liv, die net als een aantal andere meiden ook in een jongenscompetitie heeft gespeeld. Ze werd ook nog eens kampioen en niet elke jongen kon dat even goed verwerken. Jasmijn op haar beurt heeft al wel eens meegemaakt dat ze op school verbaasd waren over het feit dat ze keept, in de trant van: ‘kan je dat wel?’ “Dat wordt dan gezegd door een jongen die in de 17-4 speelt. ‘Ik speel hoofdklasse’, denk ik dan.”

Ook over de hardheid van de dames, in de goede zin van het woord, hoeft geen misverstand te bestaan. Trainer Meuleman: “Ze kunnen heel veel hebben en gaan niet zomaar op de grond liggen.” Verder constateert de oefenmeester tevreden dat hij in elke linie kwaliteit heeft. Prins vult daarop aan dat er ook ruimte is om te kiezen en te selecteren. Anders gezegd: je hebt ook wat te bewijzen in het veld als je wat wilt.

Tegelijkertijd zijn de meiden ook een vriendinnenclub. Als Mare wordt gevraagd wat haar zo aanspreekt in het voetbal, antwoordt ze: “Dat je nieuwe vriendinnen maakt.” Niettemin draait het bij Mare ook zeker om het voetbal zelf. Ze behoort tot de meiden die met name technisch sterk zijn, met een prima steekpass en overzicht. Het samenspel met haar zus Vera, die ook overkwam naar IJVV, is goed. Beter wil ze worden in haar loopvermogen. 

Jasmijn heeft eveneens punten waar ze aan wil werken. “Een echte zweefduik maken, beter dan ik nu doe, zou ik mooi vinden.” Wat de meiden met elkaar gemeen hebben, is de ambitie om in elk geval ooit het eerste team van de senioren te halen. Liv: “Je moet wel een doel hebben om naartoe te werken. Anders ga je je toch afvragen waar je het voor doet.”

Maar eerst is er het NK, dat ditmaal in Ede wordt gehouden en wel op 13 juni. Dat zal ook een moment zijn van trots. Dan klinkt het Wilhelmus en dragen de meiden het vaandel van IJVV.