Ruth Vorsselman verrast zichzelf met plaatsing Olympische Spelen

SZEGED - De Nederlandse kanoërs Ruth Vorsselman en Selma Konijn gaan naar de Olympische Spelen. Tot hun eigen verbazing wisten ze in de finale van de plaatsingswedstrijd in het Hongaarse Szeged op de vijfhonderd meter iedereen voor te blijven in de K2. Na de euforie van het moment was er het besef hoe bijzonder de prestatie is.

We moeten namelijk ver terug in de tijd voor de laatste keer dat een Nederlands team in de K2 aanwezig was op de Spelen. Dat was in 1992. De van origine Kamperse Ruth Vorsselman moest nog geboren worden. Om nog weer jaren later als jong meisje haar hart te verliezen aan de sport die ze lange tijd beoefende bij de Kamper kanovereniging Skonenvaarder. En hoewel ze inmiddels al een paar jaar in Rotterdam werkt en woont, komt ze graag bij de vereniging waar ze nog steeds lid is. 

Reacties Skonenvaarder

Vorsselman: “Ik vond het heel leuk om felicitaties te ontvangen van leden en oud-leden van Skonenvaarder. Er is echt meegeleefd door mensen die weten wat er allemaal bij komt kijken.” In het geval van Vorsselman is dat niet alleen talent en een tomeloze inzet. Het is de samenwerking als duo die Vorsselman en Konijn zo ver heeft gebracht. Vorsselman: “In tegenstelling tot wat veel mensen denken, is kanoën een erg technische sport. De kracht haal je uit je benen en romp en die breng je over op de armen. Selma en ik hebben ieder een best wel verschillende slag en dat was in het begin wennen.” Lachend: “De eerste keer dat we samen in de K2 zaten, zijn we omgeslagen.” Inmiddels is het een gouden duo. Dat bleek ook in Hongarije. Eerste worden was een must voor plaatsing voor de Spelen. 

Favoriet Spanje geklopt

“De eerste mogelijkheid om ons te kwalificeren was vorig jaar in Duisburg, Duitsland. Het is toen niet gelukt om bij de beste zes te komen. Daarna volgden er nog een aantal zogenoemde qualifiers waarvan deze wedstrijd er dus eentje was”, aldus Vorsselman. Ze voegt er aan toe: “De vrouwen uit Spanje waren vooraf favoriet. Zij werden uiteindelijk vierde. Tweede werd Rusland. Dat zij meededen was voor ons een verrassing omdat ze eerder in Duisburg ontbraken. Gelukkig wisten we hen achter ons te houden, evenals het team uit Oekraïne dat als derde eindigde.” Het was zelfs zo dat Vorsselman en Konijn vrij afgetekend wisten te winnen in een tijd van 1.39:49, bijna een seconde sneller dan Rusland: 1.40:44. Vorsselman: “Een seconde lijkt misschien niet veel, maar in de kanosport is het dat wel.” Vooruitkijkend op de Spelen spreekt Vorsselman geen concrete doelstelling uit. “Dat we ons hebben geplaatst is al boven verwachting. Niettemin zou het wel leuk zijn als we minimaal de A-finale weten te halen.”

Voor Vorsselman gaat hoe dan ook een Olympische droom in vervulling. Iets waar ze niet aan had durven denken toen ze begon bij Skonenvaarder. Vorsselman: “Ik ben bij de vereniging terechtgekomen via het project Jeugd en Beweging. Al snel ontdekte ik dat dit mijn sport was. Wat meehielp was dat ik in een fanatiek team zat. Verder heb ik het altijd prettig gevonden om op het water en in de natuur te zijn. Met vaak lange weekenden die eindigden met een kampvuur.”

Offers voor de sport

Nu is er dus het Olympische vuur. Het is de beloning voor jarenlange toewijding en hard trainen op de Willem Alexanderbaan in Rotterdam. De baan in de Maasstad is de plek waar alle Nederlandse toppers de nodige uren maken. Vorsselman: “Ik ben speciaal voor de sport naar Rotterdam verhuisd. Na mijn studie heb ik een baan gezocht in de omgeving van de stad. Het is een van de dingen die je moet over hebben voor de sport. Verder sla je wel eens een feestje over om fit te blijven. Dit soort offers hoort erbij. Daarnaast ben ik minder vaak in Kampen dan ik zou willen, al ben ik in de weekenden nog regelmatig te vinden bij Skonenvaarder.”

Het mooie is hoe dan ook dat Vorsselman en Konijn nog lang niet aan hun limiet zitten. Vorsselman tot besluit: “Onder onze voormalige coach Nicole Bulk hebben we veel progressie geboekt en daar ben ik haar dankbaar voor. Ook van de huidige trainer Zdzislaw Szubski hebben we weer veel kunnen leren. Daarnaast voelen Selma en ik elkaar inmiddels heel goed aan, maar het kan nog beter …”