Juf Riëtte Nies viert 40-jarig jubileum bij CNS De Driester
· leestijd 1 minuut Algemeen(door Bas Wilberink)
KAMPERZEEDIJK - Ze begon in 1975 als hoofdleidster van de kleuters, aan de overkant van waar nu CNS De Driester is gevestigd. In de loop der jaren heeft Riëtte Nies aan elke groep van het basisonderwijs lesgegeven. Donderdag 1 oktober viert de Zeedieker school het veertigjarig jubileum van de in Kampen woonachtige lerares.
Overdag is het dan feest voor de schoolgaande kinderen. 's Avonds wordt een receptie gehouden met oud-leerlingen, (oud-)collega's, familie en andere belangstellenden. ?Bijzonder is dat ik nu geregeld lesgeef aan kinderen van oud-leerlingen?, vertelt de 59-jarige Riëtte. ?Dan zie ik soms meteen: hé, jouw vader heb ik ook in de klas gehad.?
Ze kijkt met veel plezier terug op haar loopbaan in het onderwijs, maar vooral ook bij De Driester. Toen in 1978 de kleuters en de lagere school (tegenwoordig onder- en bovenbouw) werden samengevoegd tot wat nu CNS De Driester is, maakte Riëtte niet lang daarna de overstap naar groepen 3 en 4. ?Na vijf jaar wilde ik wel wat anders?, vertelt ze. ?Ik heb inmiddels aan alle groepen lesgegeven. Nu sta ik voor groep 7 en 8. Ik vind het heel leuk om kinderen te begeleiden naar hun volwassenheid. Sowieso heb ik het altijd heel leuk gevonden om met kinderen om te gaan.?
De lerares maakte in die veertig jaar grote veranderingen mee in het onderwijs. ?Hét grote verschil is dat we vroeger met een krijtjesbord werkten en tegenwoordig met een digibord?, legt ze uit. ?Dat is echt een uitkomst. Als het bijvoorbeeld over Sydney in Australië gaat, kun je meteen laten zien waar dat ligt op de wereldkaart. Vroeger moest je van tevoren plaatjes verzamelen.?
Minder enthousiast is Riëtte over de grote hoeveelheid, zogeheten, handelingsplannen. ?We zijn veel meer bezig met papierwerk dan vroeger. Dat is jammer want die tijd kun je niet in de klas besteden. Ook over het passend onderwijs maak ik me zorgen. Ik denk niet dat een basisschool álle zorg kan bieden, dan heb je extra handen nodig in de klas.?
Maar haar zorgen voeren de ondertoon van wat ze bovenal nog steeds met veel plezier doet: lesgeven op De Driester. Riëtte: ?Helemaal in het begin dacht ik: hou ik dit wel vol? Achteraf kan ik zeggen: wat is het toch snel gegaan. Dat komt omdat de kinderen hier zo leuk zijn, maar ook door het goede contact met de ouders en collega's. Die driehoek is erg belangrijk. Daar komt bij dat De Driester een streekschool is waar alle gezindten zijn vertegenwoordigd. We kijken hier naar wat bindt, niet naar wat ons uit elkaar brengt.?
Aan stoppen wil de juf dan ook nog niet denken. ?Ik zeg altijd: ik mág nog een paar jaar door. Het heeft mijn hart.?
