Waarnemend mag Bort Koelewijn (70) weer burgemeester zijn

(door Maarten van Gemert)  
BUNSCHOTEN – Drie jaar geleden hield het burgemeesterschap van Bort Koelewijn in Kampen op. Na twee ambtsperiodes naderde zijn pensionering. Hij besloot terug te keren naar zijn geboorteplaats Bunschoten. Vervolgens werd hij daar bestuurlijk actief en kwam daar de post van burgemeester vrij. Die wordt niet direct ingevuld. Koelewijn bood commissaris van de Koning Hans Oosters zijn diensten aan. Maandag 2 september heeft Oosters Koelewijn benoemd tot waarnemend burgemeester.

Alsof Koelewijn een maas in de wet heeft ontdekt om weer burgemeester te zijn, zo pakt hij deze week zijn oude stiel weer op. Een burgemeester mag tot zijn zeventigste levensjaar het ambt uitoefenen. Daarna wordt hem of haar eervol ontslag verleend. Voor een waarnemend burgemeester geldt geen leeftijdsgrens. Koelewijn zal waarschijnlijk aanblijven tot halverwege volgend jaar wanneer wel een nieuwe burgemeester voor Bunschoten is gevonden.

Overheidsdienst
Bort Koelewijn heeft een lange staat van dienst binnen de overheid. In een tijd dat de ambtenarij nog volop rangen en standen kende, begon hij op zijn zeventiende als leerlingambtenaar. „Dat was een functie nog lager dan klerk,” vertelt de geboren boerenzoon, „en daarna kon je opklimmen tot klerk, hoofdklerk enzovoorts.” Naast zijn gestaag opklimmende bestuursfuncties, studeerde hij in zijn eigen tijd van Bestuursschool Utrecht tot aan Universiteit Utrecht. In 1999 werd hij burgemeester van Liesveld, gevolgd door Rijssen-Holten en vanaf 2009 in Kampen.
Na twee periodes van zes jaar als burgervader van gemeente Kampen, zou hij halverwege een derde periode 70 worden. Sinds 2007 geldt dat als leeftijdsgrens – daarvoor werden burgemeesters op hun 65e ontslagen. Koelewijn besloot een nieuwe collega de hele ambtsperiode te laten dienen. Bij zijn afscheid, deze week precies drie jaar geleden, werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau en Ereburger van Kampen.

Bestuursactiviteiten
Vorige maand was Koelewijn te gast in het Ikonenmuseum bij de uitreiking van de Zilveren Legpenning aan Paul Reichenbach. Bij die gelegenheid vertelde hij de verslaggever dat hij in Bunschoten volop bestuurlijk actief is gebleven. Hij is voorzitter geworden van de lokale afdeling van de per 1 januari van dit jaar gefuseerde ouderenbonden ANBO en PCOB. Tevens zit hij de kerkenraad voor van de plaatselijke PKN-gemeente. Tot slot heeft hij zitting in een stuurgroep Huisvesting en Zorg. Samen met gemeente, Rabobank, verpleeghuisdirectie en ontwerpers onderzoekt hij oplossingen voor het groeiend aantal ouderen en afnemend aantal verzorgenden.
De komende weken moeten gesprekken uitwijzen of deze functies verenigbaar zijn met zijn waarnemend burgemeesterschap. Maandag is hij eerst op het provinciehuis beëdigd en daarna in het gemeentehuis. Op de vraag waarom Spakenburg vaak in één adem met Bunschoten wordt genoemd, vertelt Koelewijn dat Spakenburg vaak bekender is hoewel het altijd een deel van gemeente Bunschoten is geweest.

Bort Koelewijn samen met zijn voorganger en opvolger in het Ikonenmuseum (foto: Maarten van Gemert)

Familiair
Bort Koelewijn heeft veel raakvlakken met Melis van de Groep, die hij tijdelijk opvolgt. Beide burgemeesters zijn geboren en getogen in Bunschoten en lid van de ChristenUnie. Beiden zijn familiair in de zin van toegankelijk maar ook letterlijk: Koelewijn is een neef van de vrouw van Van der Groep. Daarnaast begon ook Van der Groep een lange bestuurlijke carrière als leerlingambtenaar. Van der Groep is één van de langstzittende burgemeesters in de provincie Utrecht met achttien jaar en drie vervulde ambtsperiodes.
Ooit was PvdA-minister Guusje ter Horst voornemens dit als maximum vast te leggen maar na kritiek van coalitiegenoot CDA en oppositiepartij VVD zag ze daar vanaf.
In kleine familiaire kring reageerde de vrouw van Bort Koelewijn dat ook het werk thuis zal aanhouden voor hem. Koelewijn heeft zijn nieuw waarnemend burgemeesterschap van Bunschoten verenigbaar gemaakt met zijn taken thuis, vertelt hij lachend, ”door zijn vrouw te beloven de boodschappen te blijven doen als haar pakezel.”