DOS wil oplossing voor stijgende onderhoudskosten en vandalisme op sportpark

KAMPEN – Voetbalvereniging DOS Kampen betaalt een prijs voor het feit dat het eigen sportterrein open is voor algemeen gebruik. De onderhoudskosten zijn ruim verdubbeld en bovendien heeft de club geregeld te maken met vandalisme. Daarover is inmiddels contact geweest met de gemeente. DOS hoopt samen tot een oplossing te komen. Het bestuur benadrukt daarbij de gedachte achter een sportcampus – een plek waar iedereen kan sporten, zoals de gemeente voor ogen heeft – volledig te omarmen. Wel vindt de club dat de extra kosten niet op het bordje van de leden mogen terechtkomen.

Bij de onderhoudsploeg van DOS worden ze er de laatste tijd soms moedeloos van. Een ingegooide ruit, een opengebroken kleedkamer, vernielde plafonds, een stukgeslagen wc-pot en hekken rond het veld die uit de scharnieren zijn getrokken. “Het loopt soms de spuigaten uit”, aldus een vrijwilliger van de onderhoudsploeg. Volgens hem levert een rondje langs de velden al snel een volle zak met zwerfafval op.

Ook van jongeren die met hun fatbike over het sportpark rijden, wordt het terrein niet beter. Een van de meest kwalijke voorvallen vond de onderhoudsploeg kapotgeslagen glas in de doelmond. “De trainingen staan weer op het punt van beginnen. Dan wil je niet dat er nog glas ligt als een keeper een duik maakt.”

In andere gevallen is er mogelijk geen sprake van kwade opzet. Zo zal een meisje dat een doelnet als hangnet gebruikt zich waarschijnlijk niet realiseren dat het net daardoor beschadigd raakt.

“De materialen worden veel intensiever gebruikt. Waar we vroeger spullen over een periode van jaren konden afschrijven, moeten we ze nu soms al na twee seizoenen vervangen”, zegt clubvoorzitter Arend Runia. Hij onderkent de problemen waar de onderhoudsploeg tegenaan loopt volledig. “Voor hen is dit het meest frustrerend. Zij hebben er wekelijks mee te maken.”

Tegelijkertijd plaatst Runia de situatie graag in een breder perspectief. De gemeente wil in dit gebied – met onder meer drie voetbalverenigingen, een korfbalvereniging en inmiddels ook de hockeyclub – een sportcampus realiseren. Dat plan gaat uit van een plek waar iedereen kan sporten, en daar werkt DOS graag aan mee.

“Daar staan we juist positief tegenover”, zegt Runia. “Wij vinden bovendien dat we als club ook een maatschappelijke functie hebben. Dat jongeren hier een potje komen voetballen en elkaar ontmoeten, vinden we alleen maar goed. Doen ze dat niet hier, dan zoeken ze een andere plek in de wijk. Op dit moment zien we alleen dat dit leidt tot flink hogere kosten, onder meer door extra slijtage aan materialen. Die kosten zijn inmiddels meer dan verdubbeld. Het kan in onze ogen niet zo zijn dat onze leden daarvoor opdraaien.”

Volgens Runia gaat het daarbij om twee soorten kosten: extra slijtage door intensiever gebruik en de schade als gevolg van vernielingen. DOS heeft hierover al meerdere keren contact gehad met de gemeente, eerder met de toenmalige sportwethouder, op ambtelijk niveau en ook nu lopen de gesprekken door.

Runia zou het redelijk vinden als de vereniging voor de extra kosten wordt gecompenseerd. Een andere mogelijkheid is volgens hem de inzet van boa’s die een oogje in het zeil houden. Vrijwilligers van de onderhoudsploeg zijn nu al alert, maar kunnen niet alles voorkomen. De aanwezigheid van een boa kan bovendien een preventieve werking hebben. “Alleen al het idee dat er toezicht is, kan een verschil maken.”