Column Ondernemen in Kampen: Terug naar Kampen - deel 2; de dobberrace.

Zo’n twee maanden geleden schreef ik mijn column over “Terug naar Kampen”. En deze keer dan deel 2 van deze column die ditmaal geheel in het teken staat van de Botterrace van zaterdag 29 juni Wat een prachtige dag was dat. 

Omdat VOC Kampen participant is in de SEB, het Sociaal Economisch Beraad in Kampen, kreeg ik van wethouder Bas Woning een uitnodiging om deel te nemen aan de Botterrace en dan op een prachtige historische Botter uit Harderwijk, met een nog historischere bemanning uit Spakenburg. De Botter zelf dateerde uit 1856 en ik meen dat de motor uit begin 1900 was. De bemanning leek evenwel van nog ver daarvoor te dateren.

In de vroege ochtend werd begonnen met een stevig schippersontbijt op de Koggewerf. Vele vrijwilligers stonden eten te serveren en eieren met spek te bakken. Vervolgens kreeg iedere Botter een zwaar krat met zoute haring, gerookte zalm, belegde broodjes en al wat dies meer zij toebedeeld dat aan boord van het schip moest worden gebracht. Omdat het mijzelf verstandig leek om vooral wel op de juiste Botter te belanden die ochtend, concentreerde ik mij vooral toch op het tijdig vinden en aan boord geraken van de betreffende Botter en liet ik het aan boord tillen van al die lekkernijen vooral toch aan de wethouder en de verschillende ambtenaren over. Het gebeurt tenslotte niet vaak dat zij op zaterdag voor mij aan het werk moeten, dus ik wilde van dat moment toch vooral ook echt intens genieten. 

In de stralende zon zetten de 38 deelnemende Botters en Lemsteraken met de motoren op volle toeren vervolgens koers naar het startpunt van de wedstrijd op het Ketelmeer. Na zo’n ruim anderhalf uur varen hield wethouder Woning ons startnummer omhoog om aan het startschip van Gerrit van der Veer te tonen. Een felle race tussen de vele uiterst fanatieke deelnemers ging van start. Er was alleen één groot probleem: geen wind. 

Met een ongekende vaart van volgens de deskundige en historische bemanning van onze Botter zo’n 0 tot hooguit misschien een halve knoop dobberden wij met man en macht richting de finish. Een van de andere genodigden aan boord, zijn naam mag en kan ik ongetwijfeld niet noemen, maar door anderen werd hij die dag vanaf een andere Botter treffend als de Speelgoedkeizer van Kampen toegeroepen, had het treffend over de “drijvende Monumentendag”. Bas Woning wist het zelfs nog veel treffender te brengen en verzekerde ons dat wij een goede kans op de winst maakten in “dé dobberrace van Kampen”. 

Afijn, in een tijdsbestek van enkele uren hadden we ons toch zeker een meter of honderd met onze Botter over het water richting de finish weten te verplaatsen, maar toen werd uit nood toch maar besloten om de motor aan te zwengelen. 

Terwijl we tijdens de race zelf toch nog ongeveer op plek 8 lagen, werd onze achterstand groter en groter toen alle boten op hun motoren terug naar Kampen voeren. De hoge leeftijd van onze motor en wellicht ook die van de bemanning begon zich steeds meer te wreken en de Botters voor ons terug richting Kampen werden steeds kleiner en kleiner tot er helemaal geen enkele andere Botter meer te zien was en wij zielsalleen naar Kampen terugvoeren.

Volgens aanvankelijke planning zouden wij rond half vijf weer bij de Koggewerf aanmeren en dat was voor mijzelf ook belangrijk, want ik moest uiterlijk rond zes uur die avond in Zutphen zijn. Tegen half zeven evenwel en terwijl alle andere deelnemers al lang en breed de prijsuitreiking achter de rug hadden en ook al volop aan het avondfeest waren begonnen, draaiden wij met onze Botter nog ongeveer vijf ererondjes voor de ingang van de haven tot het de historische bemanning toch echt duidelijk werd dat het hen maar niet zou gaan lukken om fatsoenlijk de haven in te komen. 

Toen we dicht langs een drijvende steiger voeren, greep ik mijn -enige- kans en sprong ik, onder dankzegging natuurlijk eerst van wethouder Woning en alle anderen met wie ik een fantastische dag had beleefd, van boord om eindelijk dan terug in Kampen te komen waar mijn vrouw al sinds een uur of vijf die middag geduldig aan de kade op mij stond te wachten om naar Zutphen te gaan.

Uren te laat kwam ik vervolgens op mijn afspraak in Zutphen aan, maar zoiets is vaak wel snel vergeten. Wat evenwel voor altijd blijft, zijn de onvergetelijke herinneringen aan deze geweldige dobberrace en vooral ook de enorme blijdschap om na een lange, maar zonnige en prachtige dag op het water eindelijk weer Terug in Kampen te zijn.

Chris Wiekeraad, advocaat-eigenaar Wiekeraad Advocatuur, NLP-coach & voorzitter VOC Kampen

Met vriendelijke groet,

mr. C.C.H. (Chris) Wiekeraad

advocaat