Kamper ambassadeur: Kampen herdenkt 80 jaar bevrijding met Canadese veteranen

Margriet Vonno-Landman, is in 1966 geboren in Kampen. Ze  werd in juni 2017 benoemd tot ambassadeur in Singapore en Brunei. Na vijf jaar werd ze in 2022 Inspecteur voor het Ministerie van Buitenlandse Zaken en was ze verantwoordelijk voor evaluatie en coaching van Nederlandse ambassades in tal van landen. Op 1 september 2024 werd Margriet ambassadeur in Canada, met de ambassade in Ottawa en met consulaten in Toronto en Vancouver. Na een interview bij de benoeming in Singapore op 17 juni bij haar ouders in Kampen in deze krant, is de maandelijkse rubriek geboren. 

Aan de bevrijdingsfeesten in Kampen bewaar ik goede herinneringen. Een buurman vertelde mij over het Canadese bevrijdingsmonument in het De la Sablonièreparkje. De bevrijders kwamen per boot over de rivier omdat de brug was opgeblazen. De jonge Warner Pap roeide ze over.

We zeggen wel eens in Kampen dat het een klein wereldje is en je elkaar zo weer tegen komt. Ook in de grote wereld kan het toeval je een handje helpen. Zo is mijn buurman in Ottawa, Tony Kellett, een actief lid van de Royal Canadian Hussars. Dat is de Canadese legereenheid uit Montreal die ook Kampen bevrijd heeft. 

Een groep veteranen en actieve leden van de Hussars heeft in april 2025 een tocht gemaakt langs de steden die door de Hussars bevrijd zijn. Ik vond het mooi dat burgemeester Sander de Rouwe deze bevrijders in Kampen zo hartelijk ontvangen heeft. Ik begreep van mijn buurman dat ze onder de indruk waren van dit warme welkom.

Ze memoreerden dat ze nu de verhalen van veteranen over de juichende Kampenaren op het bordes in 1945 beter begrepen. In het officiele geschiedenisboek van het regiment staat dat uitgebreid beschreven.

Zelf mocht ik in het plaatsje Morrisburg een monument onthullen om de Canadese soldaten die omgekomen zijn bij de bevrijding van Nederland te eren. 7600 soldaten hebben hun leven gegeven voor de vrijheid in Nederland. Dat is een enorm aantal. En soms komt het nog harder binnen als je het klein maakt.

In Morrisburg zijn twee jonge jongens omgekomen voor de bevrijding van Nederland. Hun families zijn ze nog lang niet vergeten. Die families zijn geroerd door de zorg die Nederlandse vrijwilligers besteden aan het onderhoud van de graven van deze jongens. Aan het vertellen van hun persoonlijke verhaal. 

Dat is een Nederlands project dat wij ‘Faces to Graves’ gezichten op de grafstenen noemen. En het mooie is dat door dit project Canadese en Nederlandse families verbonden zijn. Ze kennen elkaars verhalen. En het zijn nu achterkleinkinderen van gevallen soldaten die achterkleinkinderen opzoeken van de Nederlandse families die de graven verzorgen.

Dat ontroert me en maakt me ook trots. Wat fijn dat we dit ook doen in Nederland. Dat we onze vrijheid koesteren en onze bevrijders blijven eren. 80 jaar is een lange tijd, maar zoals ik ook in mijn speech in Morrisburg zei bij de onthulling van de wijk Dutch meadows met een speciale plaquette: ‘Wij in Nederland zullen dit nooit vergeten en onze bevrijders altijd blijven eren.’

Zondag 4 mei kwam ik mijn buurman tegen in de kerk na afloop van onze dodenherdenking. En ik kon hem bedanken namens mijzelf en mijn stadgenoten voor onze vrijheid. ‘Thank you Canada.’