Humor met een boodschap: Hoezo betaalbaar?
· leestijd 2 minuten Algemeen(door Marcel Kalter)
KAMPEN - Dat gezicht van haar. Je had het moeten zien. In haar ogen zag ik ongeloof, verbazing en zelfs schaamte. Mijn blik was bijna hetzelfde. Alleen de schaamte ontbrak. Het was zo’n boodschap die je niet aan ziet komen. In dit geval van beide kanten.
Het is tweede kerstdag 2012. De jongens en ik gaan naar de bioscoop in Zwolle. We hebben er allemaal zin in. De keuze van Jos en Luc valt op ‘De Hobbit’. ‘De groeten van Mike.’ wordt de film van Sam en mij. Beide films beginnen rond dezelfde tijd. Dat komt dus goed uit. ‘Pap, mogen we wat snoep scheppen?’ Natuurlijk mogen ze dat. Ze staan bijna kwijlend voor de bakken met zoetigheid. De keuzestress slaat toe. Als Jos en Luc hun zak al vol hebben, moeten Sam en ik nog beginnen.
Na 5 minuten liggen er 2 zakken snoep op de weegschaal. Ze zijn beide goed gevuld. En dan komt het. Ze durft het nauwelijks te zeggen. ‘Dat is dan 20 euro,’ zegt ze zachtjes. Volgens mij vraag ik nog: ‘Wat zeg je?’ Ze herhaalt het iets harder met die blik waar ik deze column mee begon. Ik ben ook met stomheid geslagen. ‘Meen je dat echt? En daar komt het drinken nog bovenop?’ Ze weet niet meer wat ze moet zeggen. Daarom knikt ze maar. Ik ga al die verschillende snoepjes natuurlijk niet terugdoen in de bakken. Ik neem mijn ‘verlies’ en benader het daarom maar met een grote glimlach. ‘Ach, als je het snel zegt valt het wel mee. Kom maar op met dat pinapparaat.’
Dit ben ik nooit vergeten. Omdat het toen best bijzonder was. Tegenwoordig heb ik veel vaker dat ik iets belachelijk duur vind. Ik kan me voorstellen dat er steeds meer mensen zijn die aan het eind van hun salaris een stukje maand overhouden. Eigenlijk moet het andersom zijn.
Dan kun je nog een beetje sparen. Wij hebben nog een paar kinderen thuis, die uitkijken naar een eigen stekkie om te wonen. Maar waar moeten ze het geld vandaan halen? Het is bijna niet meer op te brengen. En dan hoor je weleens van een nieuwbouwproject met betaalbare woningen. Nou, voor wie dan? Volgens mij is de omschrijving niet goed. Want alle woningen zijn betaalbaar. Er is altijd iemand op de wereld die genoeg geld heeft om die woning te kopen. Ze bedoelen natuurlijk goedkope(re) woningen. Maar geen enkele woning is meer goedkoop. Voor een bouwval betaal je tegenwoordig al de hoofdprijs.
We zullen zien hoe het de komende jaren loopt. Ik denk dat de meeste kinderen nog wel even bij ons in huis wonen. Want de starterswoningen zijn over het algemeen te duur. Nou leef ik onder het motto ‘beter duur dan niet te koop’. Maar als iets echt te duur is, voelt het niet goed. Misschien hebben ze een keer geluk. Tot die tijd moeten wij ze maar een beetje zoet houden.
