
Blauwvinger Thomas Botter houdt volleyhanden stil
· leestijd 2 minuten SportVOLLEYBAL - Het seizoen voor de volleyballers van CSV zit er inmiddels op. De Zwolse volleybalheren komen ook komend seizoen uit in de Topdivisie, het derde niveau van Nederland. Dat gaat straks wel gebeuren zonder Jasper van Veen en Thomas Botter. Botter vindt het na dertien jaar op hoog niveau mooi geweest.
(door Erik Riemens)
Je bent recent 29 jaar geworden en je hebt aangegeven te stoppen. Waarom?
“Ik word in juli voor de tweede keer vader en heb dan twee kinderen onder de twee jaar. Dat heeft hoe dan ook wat gevolgen voor mijn nachtrust. We wonen in Oosterwolde en ik heb ook wat meer taken in de kerk op mij genomen. Het is niet zo dat ik nu bedacht had om te stoppen. Ik bekeek het per seizoen. Alles overwegend wordt twee keer trainen in de week en 25 zaterdagen op pad met de volleybal in deze situatie echt te gek. Als ik door zou gaan, dan kan ik op twee fronten niet alles geven en dat wil ik niet.”
Met CSV werden jullie knap vierde, wat was het voor een seizoen?
“We kregen vier spelers erbij van VC Voorsterslag Zwolle, onze libero werd spelverdeler en onze diagonaal werd - net als ik - middenman. De eerste seizoenshelft was niet altijd even gemakkelijk. Op een bepaald moment stonden we achtste. Maar door vertrouwen te houden, meer vechtlust te tonen en minder fouten te maken, sloegen we de weg omhoog in. We zijn het hele seizoen ook eerlijk naar elkaar geweest. Uiteindelijk was er sprake van een goede mix en zijn we na een supergoede tweede seizoenshelft keurig als vierde geëindigd.”
Hoe is jouw volleyballoopbaan verlopen?
“Ik ben een echte Blauwvinger en toen ik groep 6 zat, kwam ik in aanmerking met scholierensport, waaronder volleybal. Daarna ben ik lid geworden van Landstede/VC Zwolle en heb ik ruim zes jaar in de jeugd gespeeld. Op het moment dat Landstede Volleybal stopte in 2016, speelde ik in het tweede. Coniche Topvolleybal was de opvolger. Ik trainde altijd mee en heb meerdere wedstrijden gespeeld waaronder in de Supercup tegen Lycurgus. Zelfsturing stond voorop bij Coniche Topvolleybal. Zo hadden we geen trainer. Dat was een mooi experiment om mee te maken, maar niet helemaal zoals ik wilde volleyballen.”
”Daarna speelde ik vijf seizoenen bij Reflex Kampen. Echt mooie jaren gehad, met stevige concurrentie waardoor ik niet altijd speelde, maar ik wel grote stappen als volleyballer heb gemaakt. Nadat het team bij Reflex uit elkaar viel, was het een mooie stap om bij CSV te gaan volleyballen. Hier stond al een hecht en gezellig team en CSV-trainer Rik ken ik ook al langer. In mijn CSV tijd ben ik juist gegroeid als mens. Ik heb best wel een lief karakter en ben meer voor mezelf opgekomen. Ook leerde ik wat beter met druk omgaan. Door mijn kennis en ervaring in het volleybal ben ik ook meer gaan relativeren. Het vaderschap heeft daar ook zeker een rol ingespeeld.”
Is de volleybaldeur definitief dicht?
”Ik ga sowieso tot de Kerst niets doen. In de zomer wel fietsen en hardlopen en misschien ga ik daarna meetrainen met een vriendenteam en wedstrijdjes meedoen. Maar eerst schaal ik op volleybalgebied helemaal af naar nul.”
Erik Riemens



























