Kamper Klokkenluidersgilde jubileert met nieuwe sjerpen
· leestijd 2 minuten Algemeen(door Maarten van Gemert)
KAMPEN – Het Kamper klokkenluidersgilde ’Geert van Wou’ heeft eind september haar koperen jubileum gevierd. Op ambachtelijke wijze luiden de gecertificeerde leden al ruim een decennium de klokken van Boven- en Buitenkerk. Daarvoor werden 12½ jaar geleden weer luidtouwen aan de klokken bevestigd. De Kamper klokkenluiders mochten nu nieuwe sjerpen in ontvangst nemen. Met een fraai vormgegeven logo op banen in Kamper kleuren.
Drie initiatiefnemers zetten op 24 maart 2014 hun handtekening onder een notariële akte. Daarmee was het Klokkenluidersgilde Geert van Wou een feit. Op ambachtelijke wijze luiden zij de kerkklokken bij feestelijke momenten in het kerkelijk en burgerlijk jaar en bij bijzondere evenementen. Het Kamper klokkenluidersgilde groeit gestaag en vormt een afspiegeling van de Kamper samenleving. Als jubileumcadeau mochten ze mooie sjerpen in ontvangst nemen.
Klokkenluidersgilde
Meerdere plaatsen in Nederland kennen een klokkenluidersgilde. Het Briels Klokkenluidersgilde wijst erop dat de term doet vermoeden dat het om een zeer oude vereniging gaat. Dat is niet zo. Een gilde was in de middeleeuwen een georganiseerd verband van beoefenaars van hetzelfde beroep, een broederschap, een soort voorloper van onze huidige vakbonden. Toen de gilden hun bloeiperiode beleefden, bestonden er geen klokkenluidersgilden. Klokken werden geluid door de koster of de torenwachter, samen met eventuele helpers.
De klokken van de Domtoren in Utrecht werden vanaf de jaren vijftig van de vorige eeuw geluid door leden van een scoutinggroep. Toen de contactpersoon tussen scouting en gemeente met pensioen ging, nam deze groep het initiatief om een klokkenluidersgilde op te richten.
Naamgeving
In Kampen namen dertien jaar geleden Hette Meijering, Alex Dalsem en Bert Dijkink het initiatief om weer als vanouds de klokken te luiden. De naamkeuze lag voor de hand: Geert van Wou. Deze beroemde klokkengieter, geboren rond 1450 in Nijmegen, vestigde zich in 1480 in Kampen. Daar overleed hij in 1527. Hij heeft talloze klokken gegoten voor kerken in Duitsland en Nederland, waarvan er zo’n 140 bewaard zijn gebleven. In Kampen kennen meerdere (kerk)torens historische klokken van Geert van Wou. In de Bovenkerk zijn dat de Martinusklok en de Petrus en Paulusklok.
De Kamper klokkengieter ligt in de Bovenkerk begraven, aldus een koperkleurige gedenkplaats in de kop van het koor. Deze werd in 1909 aangebracht en in 2022 grondig gerestaureerd. Op onderstaande foto staat een deel van het Kamper klokkenluidersgilde bij de plaquette. Op de foto is in het midden over een schilderij het logo van het gilde aangebracht.
Klokkenluiding
Het luiden van de klokken van de Bovenkerk moest in het bestaan van het Kamper Klokkenluidersgilde enkele malen gestaakt worden, hoe jammer ook aldus José Hobert, secretaris van de vereniging. De toren verzakt en de Bovenkerk is volop in restauratie. Zo verschoof het luidritueel naar de Buitenkerk. Daar ontstond de traditie om iedere zaterdagmiddag om tien voor vijf de klokken te luiden. Deze aankondiging van de zondag moest, tot grote teleurstelling van de koster, bij de Westerkerk stoppen na klachten van nieuwe omwonenden. Verder wordt er geluid op nationale en christelijke feestdagen naast bijzondere momenten als de start van Open Monumentendag of dit koperen jubileum van het gilde zelf.
Sjerpen
Het idee voor de sjerpen deden de gildeleden op bij andere gildes in den lande, zoals Breda, Amersfoort en Zwolle. Het logo, ontworpen door een Zwolse kunstenaar, zat al in het vaandel. Twee dames op de Koggewerf hebben het op de sjerpen genaaid, aan voor- en achterzijde. Klokkenluidster en secretaris van het gilde José Hobert heeft een belangrijke rol in het artistieke proces gehad.
Wie nader kennis wil maken met de klokken van de Buitenkerk, kan de video onder dit artikel bekijken. De klokken èn de leden van het klokkenluidersgilde wachten geduldig op het weer in ere herstellen van het handmatig luiden van de Bovenkerk. Op die plek het lustrum vieren bracht de leden weer even terug in het bijzondere gevoel om al luidend de naam van Geert van Wou voort te laten leven.
