Marco de Lange.
Marco de Lange. Attest Communicatie.

Marco de Lange in Het Roer Om: ‘Ik schaam me er niet meer voor te zeggen dat ik de afwasser ben’

· leestijd 3 minuten Ondernemen in Kampen

Ondernemer zijn; het zit Marco de Lange in het bloed. Als achttienjarige kon hij eerder uit militaire dienst afzwaaien en bij pa en ma in de zaak - De Lange Schoenen - aan de slag gaan. Uiteindelijk stapte hij met hen in een VoF. ‘De samenwerking binnen de VoF beviel ons wel’, zegt hij eufemistisch. ‘Totdat mijn vader op een gegeven moment zei: ‘je moeder en ik hebben samen honderd jaar gewerkt; het is goed geweest’.

Tijd voor Marco om de zaak over te nemen. ‘Het waren hele goede tijden’, vertelt hij. Maar tijden veranderen. De laatste jaren werd het steeds lastiger om de kop boven water te houden. Uiteindelijk nam hij, na jarenlang moedeloos zwemmen, een rigoureus besluit: ‘Ik stop ermee.’ Maar hoe nu brood verdienen? Per toeval rolde hij bij De Stadsherberg naar binnen en werd afwasser. ‘Ik heb me daar lang voor geschaamd’, erkent hij nu, inmiddels ook vol schaamte. ‘Want waarom zou ik me daarvoor schamen? Ik ben onderdeel van een gezellig team en word gewaardeerd. Dat heb ik als ondernemer zo ontzettend gemist.’

‘Zelfstandig, vrij zijn, alles zelf kunnen en mogen beslissen’, het zijn de voordelen van het ondernemerschap, zo somt hij op. ‘Maar het is ook meteen de grootste valkuil. Vooral de laatste jaren leerde ik dat je als kleine zelfstandige toch een beetje op een eiland leeft. Je wordt niet altijd op tijd gecorrigeerd, krijgt weinig feedback, en leidt eigenlijk best wel een eenzaam bestaan.’ Steeds vaker ervoer hij zijn bestaan als een worsteling. 

Een worsteling waarmee hij bij tijd en wijle mentaal en fysiek wel even klaar was. Met enige terughoudendheid klinkt het: ‘Ik ben een paar keer flink op mijn snufferd gegaan. Tegenwoordig heet dat een burn-out. Ik noemde het toen gewoon overspannen zijn. Maar ik weet niet of je de mensen dit moet vertellen. Misschien is dat wel net iets te persoonlijk.’ Ik zeg dat het getuigt van kracht wanneer je als ondernemer, als mens, ook je minder mooie momenten durft te benoemen. Tevens illustreert zijn ervaring op pijnlijke wijze hoe een zelfstandige soms kan worstelen met zijn bestaan.

Grote zorgen
Gaandeweg werd de aanvankelijk bejubelde ‘vrijheid’ een steeds zwaardere belasting. De laatste jaren werd de financiële druk te hoog. Het internet kaapte marktaandeel weg en de omzet glipte hem door de vingers. ‘Ik had zelf de kennis niet om een webshop op te zetten en had ook niet (meer) de middelen om mensen daarvoor in te huren. Dan resteert op een gegeven moment alleen nog maar de keuze: gaan we aanmodderen en neemt de bank het uiteindelijk over, of…’ Het werd optie twee. Van de ene op de andere dag riep hij: ‘We gaan nog zes weken uitverkoop houden en dan trekken we de stekker eruit.’ De opluchting die hij voelde, is niet te beschrijven. Het enige lastige was om zijn ouders het besluit mede te delen. ‘Mijn vrouw en ik gingen samen. ‘We moeten jullie iets mededelen’, zei ik. Mijn ouders schrokken. Toen ik vertelde dat we met de zaak gingen stoppen, waren ze opgelucht. Ze dachten dat we gingen scheiden. Dat hadden ze veel erger gevonden.’

Nieuwe ‘hobby’
‘Ik heb altijd gezegd ‘ik oefen iedere dag mijn hobby uit’.’ Maar wat moet die nieuwe ‘hobby’ zijn, zeker als je als ondernemer gewend bent geweest om altijd zelf de beslissingen te nemen? Daar zorgde het toeval voor. ‘Ik zag een advertentie staan van de Stadsherberg waarin ze een schoonmaakster zochten en attendeerde mijn vrouw erop. Ze solliciteerde en werd aangenomen. Zij hoorde weer dat er afwassers werden gezocht en daar reageerde onze tweeling, toen veertien jaar, weer op’, vertelt Marco. ‘Op een avond belde een van de twee meiden in tranen op. Ze was aan het werk, maar ziek. Ze wilde naar huis, maar moest vervanging regelen. Of ik niet even wilde komen afwassen?’ Hij trok zijn oude kloffie aan en kwam te hulp. En ging nooit meer weg.

‘Stefan Menting, die samen met zijn zus Lotte De Stadsherberg runde, vroeg of ik niet wilde blijven. ‘Jaja’, riep ik, ‘als afwasser, zeker?’ Toch bleef ik. Al ben ik eerlijk: ik heb me er in het begin best wel voor geschaamd. Gasten reageren verbaasd als ze weten wat ik hier doe. ‘Afwasser? En jij bent ondernemer geweest? Je kunt morgen zo bij mij aan de slag’’, krijgt hij regelmatig te horen. Geen haar op zijn hoofd die daaraan denkt. En ook Stefan wil hem niet kwijt, weet hij.

Veel vrijheid
Op papier is hij nu ‘facility manager en hoofd logistiek’. ‘Daar moet ik wel een beetje om lachen’, geeft hij eerlijk toe. ‘Ik heb veel vrijheid, bemoei me met een hele hoop dingen, maar ben nog steeds driekwart van de tijd met de afwas bezig.’ Toch voelt hij zich veel meer dan ‘de afwasser’. Zo ziet zijn werkgever dat ook. ‘Als je ondernemer bent geweest, dan kijk je toch anders naar de dingen. Je weet hoe moeilijk een ondernemer het kan hebben; kent de beslissingen die hij moet nemen, kortom: kunt meer meegaan en begrip hebben voor wat er allemaal komt kijken bij het runnen van een zaak.’ Die kennis en ervaring maakt dat ook Stefan zijn ‘afwasser’ nooit wil missen. ‘Ik bemoei me met heel veel dingen. Mijn vrouw zegt wel eens dat ik dat niet moet doen, maar ik kan niet anders.’ Het lijkt een beetje alsof hij de sparringpartner, het maatje, is dat hij zelf, ten tijde van zijn moeilijke laatste jaren als ondernemer, zo heeft moeten missen, denk ik in stilte. Dat idee wordt nog eens bevestigd als Marco zegt: ‘Ik ben heel blij dat ik in deze door corona onzekere tijden niet in de schoenen van Stefan sta. Ze willen ondernemen, gasten verwelkomen en verwennen, maar worden nu in alles belemmerd in hun voornemen. Dan moet je wel heel fris in je hoofd blijven, veel afleiding zoeken en sparren, wil je het vol kunnen houden. Heel erg knap.’

(Door Alex de Jong @ Attest Communicatie)

Afbeelding
herdenkingsconcert 4 mei in Grote of Andreaskerk Hattem Cultuur Ingezonden 17 uur geleden
Afbeelding
Opening 'De Laatste Dag van Jo Leo Snoep' in het Stedelijk Museum Kampen (3 foto's) 3 foto's instagram 19 apr, 20:58
Afbeelding
Isala doet onderzoek naar Porfyrie: 'Soms lopen mensen jarenlang rond met ernstige klachten' Partnerbijdrages 19 apr, 20:44