Robert de Reu neemt afscheid van ’zijn’ voedselpark in Brunnepe
· leestijd 1 minuut Algemeen(door Maarten van Gemert)
BRUNNEPE – De initiator van ’De Groene Brunneper’, het voedselpark in het noorden van Brunnepe, moet zijn ’kindje’ loslaten. Robert de Reu verhuist volgende week voor werk naar Zeeland. Voor het beheer van het voedselpark, dat hij samen met zijn vrouw Lotte en enkele vrijwilligers doet, zijn drie opvolgers in beeld. Robert omschrijft de situatie als een ”dubbel gevoel”.
Na de gezinsuitbreiding van de afgelopen jaren, moet er toch echt brood op de plank komen. Passend en betaald werk vinden in de omgeving lukt niet dus vertrekt Robert naar Zeeland. Een wens die hij toch al samen met zijn vrouw Lotte koesterde. Hij laat een Belter Bongerd achter die hij transformeerde van een vervallen boomgaard tot een florerend voedselpark.
Groene long
Samen met de Brunneper Bongerd aan de ene kant van de Beltweg, vormt de Belter Bongerd tussen de Beltweg en jachthaven De Riette de ’groene long’ van Brunnepe. Het gebied ten westen van de Beltweg, dat in het verleden is ontsnapt aan bouwplannen, wordt op dit moment door de gemeente ingericht tot wandelpark. Aan oostzijde nam Robert het (burger)initiatief om de oude boomgaard van Aalderink te transformeren tot een park met eetbare planten en struiken.
Vier jaar geleden presenteerde hij ter plaatse zijn plan aan de gemeente die daar welwillend op reageerde. Met dezelfde welwillende medewerking is er een volwaardig voedselpark ontstaan onder de naam ’De Groene Brunneper’. In het Kamper Stadspark volgde Hanjo IJkhout met een voedselpark in het Groene Hart.
Dubbel gevoel
In een interview met Kamper Nieuws spreekt Robert over een ”dubbel gevoel”. Zijn familie komt uit Zeeland en hij gaat daar graag een nieuw ”avontuur” aan. Anderzijds is hij de afgelopen jaren sterk vergroeid geraakt met ’zijn’ voedselpark dat in feite achter zijn huis aan de Geert van Woustraat ligt.
Maar ondanks de positieve houding van gemeente Kampen, krijgt het voedselpark geen subsidie en wordt de beheerdersfunctie niet omgezet in een betaalde baan, in welke vorm dan ook. Direct bij de gemeente werken, lukt Robert hier ook niet. Wel in Middelburg waar hij nu zijn passie voor de natuur voor de gemeente gaat inzetten. Lotte vult aan dat de natuur in Zeeland puurder is en dat gunt ze haar kinderen, die momenteel variëren van 5 jaar tot 4 maanden oud. Ze keurt de ”plastic lucht” af die regelmatig boven de bongerd hangt van een bedrijf verderop aan de Industrieweg.
Natuurlijk actief
In De Groene Brunneper worden allerlei initiatieven ontplooid. De zeisbrigade mag het gras kortwieken en samen met de pomologische vereniging zijn er oude boomrassen geplant. Regelmatig is er een kinder- of dagopvang te gast en in principe is iedereen welkom, allereerst de mensen uit de wijk. De speeltuin tussen het park en de Steenovensedijk heeft ook een ’natuurlijke metamorfose’ ondergaan en er staat al jaren een zwerfboekenkast.
Ondanks dit alles is het werk nog niet gedaan, merkt Robert op: „De Groene Brunneper bevindt zich in een overgangsfase.” Hij vertrekt in ieder geval en geeft het stokje, nee, de schoffel, door.
Robert en Marie-Kathare plukken kruiden voor de thee (foto: Maarten van Gemert)
