Column wethouder van der Sluis: Randen van de samenleving of Randverschijnselen
· leestijd 1 minuut Algemeen“In het Bijbelboek Leviticus vinden we het gebod om de randen van de akkers niet te oogsten. Dit gebod was ervoor bedoeld om iets van je opbrengst te laten staan voor mensen die in armoede leefden of zelf geen land hadden. Afgelopen zondag (27-10) hoorde ik hierover een preek van broeder Van ’t Ende die mij te denken gaf. Het gebod uit Leviticus mogen wij ook nu allemaal ter harte nemen. Het was een uitnodiging tot solidariteit, om de kwetsbaren in de samenleving—de armen, de vreemdelingen—de mogelijkheid te geven om te delen in de overvloed. Iets over hebben voor een ander in tijd of geld. Deze boodschap is nu misschien belangrijker dan ooit, in een wereld waar egoïsme en winst de boventoon lijken te voeren.
In onze moderne economie lijken de randen van de akkers te zijn verdwenen. De nadruk ligt op efficiëntie en maximale winst. Gedacht werd dat de markt alles zou oplossen en veel zaken werden geprivatiseerd, zoals energie, vervoer en zorg. Is het hierdoor echt beter geworden? Goedkoper of stabieler? Ik denk het niet. Het heeft naar mijn mening juist geleid tot meer populisme en egoïsme. Het voedt tevens de valse nostalgie naar een tijd die overzichtelijker was, maar niet altijd beter.
Wanneer iedereen alleen voor zichzelf zorgt, creëren we een samenleving waarin de meest kwetsbaren (financieel en emotioneel) worden vergeten. Morele armoede dus. De randen van onze akkers—de plekken waar we ruimte laten voor anderen—worden steeds smaller. Het gaat dan niet alleen om geld maar ook om tijd en aandacht voor elkaar vrij te maken. Al was het maar uit eigenbelang, want de lijn tussen ‘op de akker staan en op de rand’ is meestal uiterst dun. Met een beetje pech kom je zelf in een kwetsbare positie terecht en heb je zelf hulp nodig.
In deze tijd van egoïsme en winstmaximalisatie kunnen we veel leren van de boodschap uit Leviticus. Wees gerust; dit geldt ook voor mijzelf. Ook ik wil liever niet voor een zorgverzekering betalen met vergoedingen die ik niet nodig heb, maar als het gaat om solidariteit, vraagt dit ook om andere keuzes te maken. Iets van de akker laten liggen voor een ander. Laten we de randen van onze akkers weer zichtbaar maken, zodat niemand vergeten wordt in de overvloed van de wereld.
De komende tijd is er veel aandacht voor activiteiten die superbelangrijk zijn voor de gemeente en eigenlijk ook de randen zijn die de samenleving bij elkaar houden: de week van de mantelzorg en de vrijwilligersprijs. Mantelzorgers en vrijwilligers zetten zich in voor anderen en zorgen voor verbinding. Ze zorgen voor randen waar mensen op terug kunnen vallen. Hiervoor is aandacht en waardering nodig. Misschien is hier ruimte voor de echte nostalgie. Waardering voor het samen leven en ruimte maken voor een ander in plaats van het eigen belang. Laten we deze activiteiten dan niet slechts als randverschijnselen zien.”
Wethouder Jan Peter van der Sluis
