Humor met een boodschap: Plaatsvervangende schaamte
· leestijd 2 minuten Algemeen(door Marcel Kalter uit IJsselmuiden)
Voor 23.59 uur besteld, morgen in huis. Je ziet het vaak als je iets via internet bestelt. Ik denk nog steeds als dat er staat: dat wil ik weleens zien. En dan lukt het ze ook nog. Hoe dan? We vinden het tegenwoordig allemaal normaal, maar dat is het toch niet? Veel mensen worden zelfs boos als het er de volgende dag niet is.
Ik ben een ouwe lul aan het worden. Ik snap er namelijk geen zak van hoe ze dat logistiek allemaal voor elkaar krijgen. Hoezo ’s avonds besteld en morgen in huis? Petje af voor dit soort bedrijven. Soms is het noodzakelijk om iets de volgende dag te hebben. Maar in de meeste gevallen is het toch grote onzin? Vanwaar die haast?
Aan het eind van de jaren ’90 kwamen de eerste webshops in de lucht. Je kon voor het eerst iets via internet bestellen. Zonder Track & Trace. Misschien dat ene Trees het pakket voor je inpakte, maar natrekken kon je het niet. Nooit. Als je het toen wilde volgen, moest je naar de winkel of het magazijn rijden en achter het busje aanrijden. Een andere mogelijkheid was er niet. En na het bestellen begon het wachten. Elke dag begon met hoop en eindigde vaak in teleurstelling. De spanning werd opgebouwd. Soms duurde het zelfs een week. Maar het had zo z’n charme. Je had iets om naar uit te kijken. Als de bel ging en de postbode stond voor de deur, was je zielsgelukkig.
Tijdens de Black Fridayweken had ik iets besteld via internet. Door de drukte konden ze hun belofte niet waarmaken. Oude tijden herleefden. De volgende dag in huis werd de volgende week. En ik vond het prima. Ik keek uit naar het pakketje. Ik vond het bijna jammer dat ik een dag voor de levering toch weer kon zien wanneer het bezorgd zou worden. De verrassing was namelijk weg.
Het liefst koop ik nog steeds in de stad. Gewoon in de winkel. Dan hoef ik nooit iets terug te sturen en is het nooit minder leuk dan verwacht. En op die manier steun ik de plaatselijke winkeliers. Anders lopen de winkelstraten leeg. Ik hoorde laatst trouwens iets van een eigenaar van een sportwinkel, wat ik liever niet had gehoord. Hij vertelde me dat het vaak gebeurt dat er van een bepaalde schoen 2 maten via internet worden besteld. Eén paar gaat dus sowieso terug. Maar dat wordt niet opnieuw verkocht. De behandelingskosten om het weer te verkopen zijn hoger dan de kosten om de schoenen te vernietigen. Ze gaan dus meteen de ‘kliko’ in. Ik schrok daar zo van en kon het bijna niet geloven. Hoezo vernietigen? Soms schaam ik me kapot dat ik een mens ben. Volgens mij is dit een goede reden om spullen in de winkel te kopen en niet via internet. Daar heb je ‘m weer. Het begint toch altijd weer bij jezelf.
