Column Natuurvereniging IJsseldelta: Waar het Reevediep stroomt, groeit de hoop
· leestijd 1 minuut AlgemeenMaandelijks vertelt een lid van de Natuurvereniging IJsseldelta iets interessants over de natuur in onze omgeving in deze column in De Brug
“We leven in een bezeten wereld. En wij weten het.” Halverwege de jaren ’30 van de vorig eeuw pende historicus Johan Huizinga deze woorden neer, en nu de wereld opnieuw gebukt gaat onder tal van spanningen, is het moeilijk om deze zinnen niet te lezen met de huidige actualiteit in het achterhoofd. In zulke tijden – juist in zulke tijden – biedt de natuur dichtbij huis mij hoop. Terwijl wereldwijd de biodiversiteit dramatisch afneemt, laat een gebied als het Reevediep zien dat natuurontwikkeling loont.
De doelstelling van deze nieuw aangelegde rivierarm was niet alleen om de inwoners van Kampen droge voeten te garanderen, maar ook om de ruimtelijke kwaliteit van het gebied te verbeteren. Dat betekent: aandacht voor natuur en landschap. En dat is gelukt. Waar twintig jaar geleden steriele, groene landerijen van Engels raaigras en mais het beeld bepaalden, is dit stukje boerenland nu omgevormd tot kleurrijk moerasgebied. Een soort Ark van Noach, zeg maar, in een op drift geraakte wereld. ’s Zomers klinkt vanuit de dichte rietkragen het ‘hoempen’ van de roerdomp en met een beetje geluk zie je de zeearend. Momenteel kan je er volop genieten van de grutto, onze vogel des vaderlands. Zijn karakteristieke roep ‘JoetoeJoetoeJoetoe’ is een lust voor het oor.
Kortom, de natuurwaardes in het gebied zijn geëxplodeerd. Het Reevediep bewijst dat ingrijpen van de mens om natuur terug te brengen supergoed kan werken en dat op relatief korte termijn. Maar dat niet alleen. Het gebied is ook aantrekkelijk geworden voor wandelaars, fietsers en natuurliefhebbers, die er even kunnen ontsnappen aan de drukte van alledag. In een tijd van versnelling, verstoring en verharding is het juist deze rust, deze natuurlijke traagheid, die mensen weer ademruimte biedt. Als je geluk hebt, is het gebied in de avond ondergedompeld in goudroze licht, alsof de tijd even stilvalt. Het herinnert mij eraan dat herstel mogelijk is – zelfs in een wereld die soms onherstelbaar beschadigd lijkt. Het zijn deze stille tekenen van veerkracht die mij hoop geven. Want ja, we leven in een bezeten wereld.
Martijn van der Heide
www.natuurverenigingijsseldelta.nl
