Nog even dit: Dure boodschappen

Tegenwoordig je boodschappen nog kunnen betalen is iets bijzonders De tellers op de kassa’s bij de supermarkten lijken wel benzinepompen! Kijk je bij het boodschappen doen op de kassabon en vervolgens naar dat frutje boodschappen in je mandje, komt de inflatie je schreeuwend tegemoet.

Tijd voor een reactie van Albert Heijn op het hoofdkantoor in Zaandam. Je denkt dan met een mannelijke nazaat van oprichter Albert zelf aan de praat te komen. Maar nee, de hoogste baas van het inmiddels internationale concern bleek een aller charmantste dame, Marit van Egmond geheten. In Zaandam deed ze ook zelf open. Een vrouw in bonus die haar mannetje staat. ‘Heeft u een bonuskaart?’ vroeg ze met de deur nog maar op een kier. Ik stak haar die toe via de brievenbus. Daarna vroeg ze of ik tevens een volle spaarkaart bezat. Nodig voor een gratis rondleiding door het immens grote kantoorbedrijf. Na haar ook die te hebben getoond ging ze me voor. Men staat dan versteld van de enorme bedrijvigheid die in dat omvangrijke pand heerst. Welgeteld 1200 werknemers op een werkvloer van 40.000 vierkante meter druk doende artikelen af te prijzen met bonusaanbiedingen. Tevens ouderwets nog lettend op de kleintjes. Ook die zó klein dat ze enkel nog onder een loep zijn waar te nemen.

Voor een complete rondleiding in het omvangrijke gebouw maakt men gebruik van met accu’s voortgedreven tweezits AH-boodschappenwagentjes. Het te voet die afstand afleggen zou er een martelgang van maken. De laatste bezoeker die het te voet lukte was een Elfstedentocht-Fries. Ook die in Zaandam beschrijvend als een ‘koud kunstje.’ Het ingelijst portret van de man, die Dokkum zo niet wist te vinden, maar wel op de schaats, siert nog altijd de hal van het AH-hoofdgebouw. De rondleiding eindigt in het directiekantoor. Een royaal vertrek, ingericht met bijeen gespaard meubilair. Slechts één krukje in een hoek voor overhaast bezoek. Een tapijt van kunstgras met Golfholes en klassieke boodschappenmandjes in gebruik als plantenbakken. Marit - we mochten tutoyeren - nam plaats op een directiestoel met fluwelen kussens, waarop in de bedrijfskleur blauw de afkorting CEO van ‘Centraal Eerste Opperhoofd’ geborduurd. Mij bood ze het krukje aan. Ingelijst op haar bureau de spreuk: ’Massa is kassa!’ ‘En toch maar vier cent winst op al onze artikelen,’ onthulde ze fier. ‘Trouwens namens welk medium komt u eigenlijk?’ Weekblad ‘De Brug’, het meest gelezen huis-aan-huisblad van Nederland ,’ antwoordde ik nu ook op m’n strepen staand. Opmerkelijk hoeveel invloed een krant dan heeft. Want onmiddellijk stond AH’s hoogste leidinggevende op en bood me haar comfortabele fauteuil aan. Zelf nam ze nu op het krukje plaats.

Zo met de rollen juist verdeeld kwam het tot een goed gesprek. Van mijn kant wijzend op de uit de bocht vliegende prijzen die de supermarkten de klant nu rekenen. Marit van haar kant de oorzaken noemend. De  natuurrampen door klimaatverandering, winkelverbouwingen, oplopende energieprijzen en de aanzienlijk hogere kostprijzen die de fabrikanten rekenen.  Als Albert Heijn met partner Ahold daarbij wereldwijd de zorg dragend voor vele honderd duizenden werknemers. Zonder die factoren te onderschatten meende ik toch dat de supers in Nederland er een potje van maken. Ik hoefde maar op de Nederlandse appelmoes te wijzen. ‘Dat Hakt er wel in!’ verzekerde ik haar. ‘Hier twee keer zo duur dan  in buurland België. Een bekend Nederlands hotel, geroemd om zijn appelmoes mét kers, serveert uit nood enkel nog de kers’,  schetste ik de ernst van de situatie in één Europa! Maar zo makkelijk gaf de topvrouw van Albert Heijn zich niet gewonnen. Dit heikel onderwerp snel parkerend greep ze een ‘driver’ uit haar golftas en sloeg daarmee knap een ‘hole-in-one’ in het zich ver uitstrekkende  tapijt. Tussentijds de acties opnoemend waarmee Albert Heijn de klant in eigen land regelmatig  tegemoet komt. ‘Binnenkort nóg weer een!’ riep ze uitgelaten. ‘Dan op een volle spaarkaart een prachtige design AH-botervloot. Voelt u de vergelijking?  Met Piet Hein de zilvervloot, met Albert Heijn de botervloot!’  En dat voor die prijs! Zeg ik dat goed?’ Ze dacht diep na. Voor mij tijd om te gaan.

Henk de Koning