Nog even dit... Kamper Zaken

Mocht uw buurman plots plots in boerenkiel voor u staan, guitig uitgedost ‘Alaaf’, roepend, weet dan het virus van carnaval weer rondwaart. De kort daarvoor nog ingetogen persoon verpopt zich dan voor drie dagen in een vat leut. De gevrijwaarde mens in verbijstering achter latend.

Opmerkelijk daarbij is dat het virus bij ons het hevigst toeslaat beneden de grote rivieren. De lijn, waar wij Nederlanders bij het carnaval strak de grens trekken die het verschil maakt tussen de lolbroek en een Houten Klaas. Ikzelf behoor tot die laatste categorie. Bij toeval eens in zo’n carnaval verzeild geraakt is het voorgekomen dat een lid van de Raad van Elf zich losmakend uit een polonaise op mij toekwam met het advies beter maar de zaal te verlaten daar mijn zotte vertoning contra presterend werkte en daarmee afbreuk deed aan het ware carnavalgevoel. Sindsdien vier ik rustig alleen nog mijn verjaardagen. 

De vermakelijke roep in onze gemeente de naam ‘Zwolse Hoek’, een landstreek met een strandje bij de Ketelbrug, behorend bij Flevoland, te herbenoemen in Kamper Hoek,’ is bij de Rotary van de Stadsbrugge met instemming ontvangen. U weet wel dat groepje externen vergaderend en daarmee Kampen dienend op de bankjes bij de Vispoort. Een gewijde plek want men met regelrecht zicht op de vergulde hijswielen van de Stadsbrug tot gouden inzichten komt waar zelfs ons gemeentebestuur niet ongevoelig voor is. Daarbij het ‘Kamper Bierhuis’, bijgenaamd ‘Skele Jannus’ als buur bij de hand om dorre gespreksstof met een goed glas weer tot leven te wekken.

In die omarming zou Kampens burgemeester Sander de Rouwe het decreet dat de naam ‘Zwolse Hoek’ omzet in ‘Kamper Hoek,’ al hebben ondertekend. Zodat het voor eigenaar Flevoland en de naamgever Zwolle nog maar een kwestie van even wennen is. Voor Kampen een vanzelfsprekende stap daar de ‘Zwolse Hoek’ zich aanmerkelijk dichter bij Kampen bevindt dan bij de provinciale hoofdstad Zwolle. Jannus Flapuut, ad interim voorzitter, legde dit het college op de bankjes nog eens haarfijn uit. Zijn voorstel tot slot Zwolle, meer en meer met nieuwbouw naar Kampen oprukkend, tevens te herbenoemen in ‘Kampen Oost’ kreeg daverend applaus. Aldus nog eens onderstrepend: ‘Er is maar één Zwolle en dat is Kampen.’ 

De toenemende behoefte van Zwolle bij Kampen te willen horen is begrijpelijk. Zie de majestueuze IJssel als een zilveren lint dicht langs ons mooie stadsfront stromen, waar Zwolle het magertjes moet doen met een strak gegraven en voor de scheepvaart gesloten Willemsvaart. Het helpt dan niet je stadstoren, hoe goed gelijkend ook, trots met een gewone peperbus te vergelijken. Daarbij als de meeste torens in ons land vast verbonden met een kerk. De sierlijke Kamper ‘Nieuwe Toren’ is andere koek. Majestueus frank en vrij oprijzend in de historische binnenstad van Kampen. Uitsluitend bedoeld om als enkele speeltoren met zijn bronzen stem parelende carillonklanken over de stad uit te strooien. Daarmee vergeleken staat de Zwolse Peperbus er maar zoutloos bij. Zeker, Zwolle heeft zijn Zwolse balletjes. Een snoepje in diverse smaken. ‘Geen bal aan,’ vond een Kampenaar die er van proefde.

Om tot de kern van ondernemend Kampen door te dringen bezocht ik onlangs ‘het koffiemomentje van Kamper Ondernemers.‘ Onder de veelzeggende verbinding: ‘Kamper Partners’ regelmatig aan de Oudestraat bijeen komend in het historische pand van de Thee & Koffiewinkel ‘De Eenhoorn’. Tevens daarin gevestigd de nog uitsluitend als monument functionerende sigarenfabriek ‘De Olifant.’ Gastheer met voor de gelegenheid gratis schenken van koffie en thee, is directeur Thomas Klaphake. 

De club zet zich veelomvattend in voor Kampens welbevinden. Fris van de lever en snel tot he point. Namelijk iedere begin van de maand van negen tot tien in de ochtend. Mij lijkt het wat aan de strakke kant gezien de beperkte spreektijd die de woordvoerders, waaronder burgemeester Sander de Rouwe, daardoor krijgen toegemeten. ‘Kampen de mooiste stad van Europa,’ klonk het doortastend vanuit de groep Kamper ondernemers. Hoewel in grote haast buiten adem geroepen ging het er in als koek. Zelfs de burgemeester knikte. 

Henk de Koning