Een festival kan op veel plekken, maar hier klopt het
· leestijd 2 minuten Algemeen(door Hans Laroes)
KAMPEN - Tijdens de Dudok Muziekdagen – van 22 t/m 25 mei in Kampen – presenteert tweede violist Marleen Wester een concert met een bijzondere opzet. Haar programma, getiteld ‘Grensvlakken’, is een muzikale roadtrip waarin overgang, ontmoeting en versmelting centraal staan.
“Ik wilde dat iedereen uit ons elftal van meespelende musici aan bod kwam,” vertelt ze. “Dus stelde ik een estafette op: steeds schuift één muzikant door naar het volgende stuk. Een soort grensovergang – soms zacht, soms fel, zoals dat ook op reis kan voelen.”
De muzikale reis begint met een Fandango van Boccherini, waarin gitarist Izhar Elias de hoofdrol speelt. Daarna vormt Elias een duo met pianiste Olga Pashchenko. “Hun overgang is soepel, melodieus,” zegt Marleen Wester. “Maar Olga gaat daarna met Erik Bosgraaf een totaal ander landschap in: een woest, modern stuk voor klavecimbel en blokfluit.” Zelf speelt Marleen Wester daarna met Bosgraaf een Scandinavisch barokwerk. “Elke overgang is anders. Soms vraag je je af: zijn we er al? Zoals bij echte grenzen.”
Een bijzonder onderdeel van haar programma is de samenwerking met de muziekgroep uit het asielzoekerscentrum (AZC) Dronten. “Vorig jaar hadden we al contact, nu doen ze echt mee,” zegt zij. “Welke musici er precies zijn weten we pas kort van tevoren – dat is onderdeel van de reis.” Onder hen bevinden zich een getalenteerde saz-speler, een zanger en een duo van pianist en saz die klassieke en oosterse muziek versmelten.
In de week voorafgaand aan het festival is er een workshop met slagwerker Ramon Lormans, open voor iedereen, ongeacht niveau. “We hopen daar ook iets uit mee te nemen in het concert,” zegt Wester. “Dat sluit aan bij het stuk ‘In Transit’ van componist Joey Roukens – het hart van mijn programma. Het gaat over onderweg zijn, over verandering. Daarom wilden we het eerst In Transit noemen, maar ‘Grensvlakken’ dekt eigenlijk nog beter de lading.”
De violist ziet haar kwartet als een soort kompas binnen de muzikale reis. “We spelen als kwartet in drie stukken, openen met Izhar Elias en Ramon Lormans, en eindigen met sopraan Elisabeth Hetherington. Het kwartet biedt houvast.”
Het programma is rijk aan instrumenten die buiten het klassieke standaardpalet vallen. Blokfluit, klavecimbel, saz, slagwerk en contrabas spelen een hoofdrol. “James Oesi speelt een spectaculair solostuk: virtuoos en modern, maar het eindigt in een warme, gedragen melodie. Die tegenstellingen maken het spannend.”
Zelf kijkt Wester uit naar haar duet met Dudok-collega altviolist Marie-Louise de Jong, op een bijzondere viola d’amore – een barokinstrument met zes snaren én een aantal resonantiesnaren, dat een rijke, galmende klank geeft. “Het voelt altijd weer als een ontdekkingstocht. Een puzzel met veel mogelijkheden.”
En dan is er Kampen zelf. “Een festival kan op veel plekken, maar hier voelt het kloppend,” zegt ze. “De muziekschool is sterk, het publiek betrokken. Vorig jaar merkten we echt: er is iets gaande in de stad. Die ontmoetingen zijn zó waardevol.”
Na afloop van een concert vorig jaar ontstond spontaan een nagesprek over de vraag: moet muziek eigenlijk mooi zijn? “Een van mijn neven – geen klassieke muziekliefhebber – was diep geraakt door dat gesprek. Dit jaar doen we het opnieuw, in een informeel muziekcafé in de Stadsgehoorzaal.”
Voor Marleen Wester draait het allemaal om betekenis geven. “Voor de AZC-musici is meedoen van enorme waarde. Als je leeft in onzekerheid, kun je via muziek betekenis vinden. Dat is waar muziek over gaat: grenzen verkennen, en soms ook even vergeten.”
