En nu ik: Ontmoeting
· leestijd 1 minuut AlgemeenAfgelopen najaar waren mijn vrouw en ik haastig wat spullen in de garage aan het zetten omdat er een hoosbui losbarstte. Een mijnheer kwam op dat moment het weggetje vanaf de dijk naar beneden fietsen en vroeg of hij even mocht schuilen onder een overkapping. We nodigden hem binnen uit en we dronken met z’n drieën een kopje thee. Hij vertelde dat hij Teunis heette, 83 was en van Zwolle naar Kampen fietste. Het gesprek kwam op de tuin, hij had ook een tuin waar hij nog graag in werkte. Sinds zijn vrouw was overleden deed hij het een beetje voor haar zei hij. Was hij vroeger wel eens eigenwijs, nu deed hij alles op haar manier. “Voor als ze meekijkt” zei hij, een blik naar boven werpend. Hij gaf aan een eeuwige strijd met zevenblad te voeren maar aan de andere kant (als hij de strijd niet op elk plekje kon winnen) de bloemen ervan wel in een vaasje te zetten “omdat mijn vrouw zo van schermbloemen hield”.
We vertelden dat ook wij het niet “winnen” van het zevenblad maar het wel eten: als spinazie, in de rauwkost of in de soep. Vooral in het voorjaar de frisse nieuwe blaadjes. We praatten daarna nog over van alles en pas na anderhalf uur, de regen was al ruimschoots weggetrokken, stapte hij weer op zijn fiets.
Dit voorjaar stopte er hier een ons onbekende auto. Teunis stapte uit. Hij stak een wijsvinger op alsof hij wilde zeggen: “Let óp”!, deed de achterklep open en haalde er een tas uit. “Ik blijf niet maar ik kom jullie iets brengen” zei hij.
Wat hij kwam brengen was een ovenschotel die hij samen met zijn dochter had gemaakt. De ingrediënten: aardappels, kaas, ui, olijven en … zevenblad. Uiteraard is hij op ons aandringen tóch gebleven voor een kopje thee. Die avond hebben we genoten van de heerlijke maaltijd én van de enorm leuke ontmoeting met Teunis.
Herman Kok
‘s-Heerenbroek
Rubriek ‘En nu ik’: Deel jouw verhaal met onze lezers
Niet alleen de gebruikelijke organisaties die hun weg naar de media weten te vinden, verdienen een plekje in de krant. In de rubriek ‘En nu ik’ biedt De Brug juist ruimte aan verhalen van onze lezers: alledaagse belevenissen die het leven kleur geven. Heb jij een verhaal dat anderen aan het lachen maakt, ontroert of inspireert? Waargebeurd, of fictie, zolang het verhaal een emotie overbrengt, is het welkom.
Het gaat niet om groot nieuws, maar om de kleine momenten die het waard zijn om gedeeld te worden. Denk aan iets komisch, ontroerend of zelfs tragikomisch. Deel jouw verhaal en wie weet staat het binnenkort in De Brug. Stuur jouw bijdrage van maximaal 350 woorden naar redactie.debrug@brugmedia.nl en zet jezelf in de schijnwerpers! Verhalen worden altijd geplaatst met de naam van de afzender. En plaatsing is altijd afhankelijk van de ruimte in de krant en de beoordeling door de redactie.
