Raadspraat Lid Schmidt-Blokzijl: Begin gewoon eens bij jezelf
· leestijd 1 minuut AlgemeenDeze zomer waren we met de camper op vakantie en kregen we pech. Het was ruim 40 graden en ineens konden we geen kant meer op. Daar ging de vakantie, dacht ik. Maar juist hierdoor kwamen we op plekken waar we anders nooit waren gekomen en ontmoetten we bijzondere mensen. Wat mij vooral bijbleef, was de behulpzaamheid van wildvreemde mensen. Mensen die niets aan ons verplicht waren, maar toch hielpen. Ik was daar echt blij door verrast.
Na drie dagen wachten en een busreis van drie uur belandden we midden in Napels om een vervangende auto op te halen. Daar kwamen we terecht in wat ik maar een taxi-oorlog noem. Opgefokte chauffeurs riepen van alle kanten waar we wel en vooral niet heen moesten. En alsof het nog niet genoeg was, viel ik later ook nog van een trap.
Kortom: je hebt het leven niet allemaal in de hand.
Dat geldt ook voor de politiek. Je moet en mag kritisch zijn. Soms wil je als raadslid een signaal afgeven, terwijl je weet dat het in de praktijk weinig zal veranderen. Daar is niets mis mee. Maar wees eerlijk over wat je kunt bereiken. Van politiek mag je ambitie verwachten, maar ook realisme. We kunnen vanuit de raadzaal in Kampen niet ieder probleem oplossen.
Misschien kijken we ook iets te snel naar een ander. Ik ben nog steeds degene die bijna altijd haar eigen koffiekop meeneemt. Niet omdat ik daarmee de wereld red, maar omdat ik vind dat verantwoordelijkheid voor je omgeving bij jezelf begint. Iemand helpen hoeft niet groots te zijn en heeft geen podium nodig. Een boodschap doen, echt luisteren of gewoon een knuffel geven. Dat hebben wildvreemde mensen mij deze zomer opnieuw laten zien.
Dat geldt ook voor veiligheid. Misschien ken je iemand bij wie je voelt dat er thuis iets niet goed zit. Vraag eens hoe het écht gaat. En aan de persoon die zichzelf hierin herkent: praat met iemand die je vertrouwt. Blijf er niet alleen mee rondlopen. Er is hulp voor je. Durf om hulp te vragen en iemand in vertrouwen te nemen. We mogen kritisch zijn op de politiek, de overheid en elkaar. Het mag hard tegen hard gaan. Maar laten we onze eigen verantwoordelijkheid niet vergeten.
Als we iets minder roepen en wijzen en bij onszelf beginnen, wordt onze omgeving echt een stukje mooier. Het hoeft niet altijd groots en meeslepend.
Soms begint verandering gewoon met een koffiekop.
Wilt u reageren op deze column van Elina Schmidt-Blokzijl? Stuur dan je reactie in via de link hieronder. De interessantste vragen leggen wij voor aan de partij. Uw inzending en de reactie van de partij publiceren we op www.brugnieuws.nl of in de volgende krant.
