“Het water rukt op. Je kan het ontkennen, je kan je kop in het zand steken, maar niet voor lang.”
· leestijd 1 minuut Cultuur IngezondenIn tien jaar tijd is het huis van Tara, Sofie, Kees en Maarten vijf keer volledig overstroomd. Het water staat aan hun lippen. Ze besluiten te blijven en niet, zoals veel buren en bekenden, te vertrekken naar drogere gebieden. En niet zonder gevolgen… Acteurs Randy Fokke en Jip Smit staan tot en met eind december 2024 op het toneel met de theatervoorstelling Waterlanders. Een messcherp polderdrama dat toont hoe verschillende generaties binnen een familie omgaan met een wereld waarin het water oprukt.
Waar gaat Waterlanders voor jullie over? Jip: “Waterlanders gaat voor mij over de grote veranderingen die op dit moment plaatsvinden in de wereld. De voorstelling zoomt in op de klimaatcrisis, overstromingen, en hoe verschillend mensen daarop reageren, bewust of onbewust. Het is een portret van vier verschillende reacties binnen een gezin op een grote gebeurtenis: de zoveelste overstroming van hun huis.”
Randy: “Het is een portret van deze tijd, maar ook van menselijkheid in al haar vormen. Die universeel is en niet aan tijd gebonden. Hoe ga je om met deze tijd, als mens? Zeker omdat dit nieuwe ontwikkelingen zijn, waar we ons linksom of rechtsom toe moeten verhouden. Je kan het ontkennen, je kan je kop in het zand steken, maar niet voor lang. Zoals je nu ook vandaag weer leest in de krant: het water rukt op. We zijn een waterland en moeten daar iets mee.
Jip: “Het interessante, en ook mooie, vind ik hoe we tonen hoe verschillende generaties daar mee omgaan. Voor jongeren is de huidige situatie normaal, maar zij worden wel geconfronteerd met de gevolgen, ook in de toekomst.”
Randy: “Het is zo groot, het kan verlammend werken, maar je moet het in de bek staren om iets te kunnen bewerkstelligen. Als je eraan voorbij rent of het bagatelliseert, dan zijn we nog verder van huis. Je moet het ook durven aankijken, denk ik.”
Jip: “Mensen zijn best wel een beetje stil van de voorstelling, en onder de indruk. Ze zijn verbaasd dat ze hebben gelachen, terwijl ze het tegelijkertijd ook heftig vonden. Dat is goed aan het stuk. Het is een stuk over een heel serieus onderwerp met superscherpe taal. Op een komedieachtige manier raak je heel veel grote onderwerpen aan. Doordat je lacht, sta je meer open voor het onderwerp en komt dat eigenlijk nog harder aan. We ontvangen veel positieve reacties.”
