
Waar drie of meer tezamen zijn
IngezondenSoms ga ik ’s nachts naar de Open Hof. Om het poëtisch te zeggen: de nacht is de tijd dat je de sterren ziet.
Ik woon op fietsafstand van een tamelijk uniek gebeuren in Nederland.
Vaak geeft de voorganger ieder de gelegenheid zich voor te stellen. Soms ontstaat een verrassende wisselwerking tussen wat de voorganger aanbiedt en wat de deelnemers daaruit ontvangen. Het geeft de gelegenheid je aan elkaar te schuren. Er is de tijd en de welwillendheid om daarmee om te gaan. Mensen komen immers niet zonder goede wil naar het kerkasiel.
Soms komt het als een verrassing dat een ander echt een ánder is. Een enkele keer vind ik het verrassend te horen hoe ik gezien wordt door de ogen van een ander.
Het gebeurt ook, dat als ik na twee uur naar huis fiets, ik denk “Nou, misschien was dat wel de laatste keer”. Het blijft een verrassende ontmoeting met een situatie die wanhoop opdringt en om hoop vraagt. Het kerkasiel in de Open Hof.
Otto Stam





























