Column Ondernemen in Kampen: kippen en adelaars

Terwijl ik deze column schrijf, is het alweer eind mei en gaan we dus richting de zomerperiode. Maar wat hebben we al veel prachtige en warme, zonnige dagen gehad dit (voor)jaar. Dat was vorig jaar toch wel echt heel anders. Met ontzettend veel regendagen zijn we toen de zomer ingegaan en leek het voorjaar wel volledig overgeslagen. 

Dit jaar dus gelukkig niet en met mooi weer is het natuurlijk helemaal heerlijk wandelen, wat ik graag doe. De grote voordelen van wandelen heb ik al vaker beschreven in eerdere columns, dus daar gaat het deze keer niet over. Deze keer gaat het over kippen...

In de omgeving waar ik woon kun je heerlijk wandelen door landelijk en rustig gebied. En altijd kom ik dan langs een kippenschuur. Nu zeker met al dat mooie weer lopen de kippen natuurlijk vooral buiten rond en vaak blijf ik dan even staan om naar ze te kijken. En dat bracht mij op het onderwerp voor de column van deze keer.

Kippen.

Maar het gaat niet alleen over kippen, ook over adelaars...

Hoog in de bergen in de Alpen zag ik eens een Adelaarsnest. Het was een erg indrukwekkend gezicht. De moeder waakte over haar eieren, wat ik natuurlijk alleen vanaf grote afstand kon zien, en af en toe vloog ze uit om wat te eten te zoeken. Zo ook eens kort voor een heftige storm. Liefst wilde ze natuurlijk haar eieren helemaal niet verlaten, maar ze dacht nog wel op tijd terug te kunnen zijn voordat de storm echt in alle heftigheid zou uitbreken. 

Helaas, de storm kwam eerder dan ze vooraf had aangevoeld en was ook veel heftiger dan verwacht.

Terug op het nest telde ze haar eieren en zag tot haar schrik dat er één ei miste. Midden in de hevige storm was er een ei uit het nest gerold en zo de hele berg af. Uiteindelijk kwam het ei, nog wel helemaal in tact, in het dorp terecht en rolde het zo een kippenren in.

Met heel veel liefde werd het ei door en tussen de kippen opgenomen en een van de kippen broedde het ei van het aanstaande adelaarsjong uit.

Na korte tijd kwam het adelaarsei uit, maar dat dus wel tussen de kippen. Het adelaarsjong voelde zich desondanks uitstekend thuis tussen alle kippen om hem heen, werd met liefde opgevoed en groeide in alle gezelligheid en warmte op met heel veel jonge kippetjes om hem heen.

Het adelaarsjong voelde zich ook niet anders dan de anderen om zich heen en werd vooral ook niet anders behandeld.

Op een mooie, zonnige dag keek de intussen jongvolwassen en ook al bijna volledig volgroeide adelaar omhoog en zag een grote adelaar statig boven zich rondvliegen. En verderop nog een. Met enorme vleugels en een indrukwekkende spanwijdte lieten ze zich meevoeren op de wind.

“Wat prachtig”, zei het adelaarsjong tegen alle kippen om hem heen, “dat wil ik zelf ook kunnen.”

Maar alle kippen om de adelaar heen zeiden: “Maar jij bent een kip. Net als wij allemaal hier ook kippen zijn en dat hoog in de lucht zijn adelaars. Dat wat die kunnen, zul jij natuurlijk nooit kunnen”. “Wij tokken”, zeiden de kippen tegen de adelaar.

Intens verdrietig liet de adelaar zijn kop zakken en pikte hij net als alle anderen om hem heen wat zaden en pitjes van de grond en leefde vervolgens zijn hele verdere leven als een kip, tokte als een kip en uiteindelijk stierf de adelaar ook als een kip.

Oftewel: luister in jouw eigen leven, als je iets graag wilt bereiken, leren of kunnen, vooral niet naar de kippen om je heen...

Chris Wiekeraad, advocaat-eigenaar Wiekeraad Advocatuur, NLP-coach & voorzitter VOC Kampen.