Rubriek ‘En nu ik’: Deel jouw verhaal met onze lezers

Niet alleen de gebruikelijke organisaties die hun weg naar de media weten te vinden, verdienen een plekje in de krant. In de rubriek ‘En nu ik’ biedt De Brug juist ruimte aan verhalen van onze lezers: alledaagse belevenissen die het leven kleur geven. Heb jij een verhaal dat anderen aan het lachen maakt, ontroert of inspireert? Waargebeurd, of fictie, zolang het verhaal een emotie overbrengt, is het welkom.

Het gaat niet om groot nieuws, maar om de kleine momenten die het waard zijn om gedeeld te worden. Denk aan iets komisch, ontroerend of zelfs tragikomisch. Deel jouw verhaal en wie weet staat het binnenkort in De Brug. Stuur jouw bijdrage van maximaal 350 woorden naar redactie.debrug@brugmedia.nl en zet jezelf in de schijnwerpers. Verhalen worden altijd geplaatst met de naam van de afzender. En plaatsing is altijd afhankelijk van de ruimte in de krant en de beoordeling door de redactie.

En nu ik: Informatie

Ik had een paar jaar geleden een controle afspraak in gebouw P van de Isalakliniek in Zwolle en was intussen bekend met het vernieuwde aanmeldsysteem. Het is handig dat er bij vermeld wordt of het spreekuur uitloopt.

Het was rustig in de wachtkamer. Een ouder echtpaar dat voor zich uit zat te staren en twee jongere mensen die druk met hun telefoon bezig waren. Ik dacht even aan de quote die ik pas geleden op FB voorbij zag komen.  ‘Dat merkwaardige beweginkje dat je duim maakt bij de twijfel of je nu wel of niet moet reageren.’ Ik ging aan de leestafel zitten en neusde in het tijdschriftenrekje dat voor me op de tafel stond. Hé, dacht ik, allemaal mannenbladen.

Een stukje verderop stond nog een tijdschriftenrek, waarschijnlijk de damesbladen. Esquire, een tijdschrift gericht op de man met, ‘stijl en inhoud,’ las ik.  Hmm... heb ik niks mee. Men’ s Health. Een gespierde macho op de voorpagina en het beloofde veel tips om snel af te vallen en breder te worden. Had ik wat aan die informatie? Nee. Elsevier. Ook weer een blad met veelbelovende tips. ‘Schept orde in de informaticachaos,’ stond er op de voorpagina.

Opeens moest ik denken aan een mop die ik nog niet zo lang geleden gelezen had. Bill Gates komt te overlijden en staat bij Petrus voor de hemelpoort. Petrus zegt: “Bill, je hebt in je leven goede dingen gedaan en slechte. Ik laat jou beslissen wat je lot zal zijn.’ Vervolgens toont Petrus twee visioenen aan Bill Gates. De eerste een hel. Hierin lopen prachtige, lachende jongedames topless over parelwitte stranden.

Het tweede beeld is van de hemel. Hierin spelen engeltjes liedjes op kleine harpjes terwijl ze rondzweven op kleine wolkjes. Bill kiest voor de hel.

Na een week besluit Petrus een kijkje te nemen bij Bill en ziet dat hij gemarteld wordt door demonen. Bill vraagt aan Petrus; ‘Waar zijn die dames en witte stranden?’ Petrus zegt: ‘Bill dat was slechts de screensaver.’ Met een glimlach rond mijn mond wachtte ik daarna geduldig tot ik aan de beurt was.

Tjitske Buwalda