Ingezonden recensie over uitvoering Matthäus Passion door Arise
· leestijd 1 minuut Algemeen(ingezonden door Arise)
Het is half 8 op Goede Vrijdag in de Buitenkerk. Het koor, inclusief de kinderen, het orkest en de solisten zijn voor in de kerk. De meeste mensen zitten op hun plek. De dirigent heft zijn arm… En dan klinken de eerste tonen van het prachtige openingskoor van de Matthäus Passion, “Kommt, ihr Töchter. Het koor en de musici nemen je mee op reis. Op reis langs de prachtige noten die Bach heeft gebruikt voor één van zijn meesterwerken. Het wordt stil, het gaat versnellen, de Christus zingt, de sopraan zingt evenals de alt en de bas.. Het gaat door en door, het onweer knalt, de stilte daalt in…
Het is een prachtig muziekstuk dat klinkt maar het krijgt nog meer diepgang als je je laat meenemen in het verhaal. Het verhaal van pijn, verraad, ontreddering maar ook hoop. En dat gebeurde, de mensen keken en luisterden bijna ademloos. Het koor en orkest waren geconcentreerd. De hoop en het vertrouwen klinkt, wanneer het koor fluisterzacht, na het sterven van Christus “Wenn ich einmal soll scheiden” zingt. Het neemt je mee naar de diepste innerlijke gevoelens. Menigeen wordt geraakt door deze verstilling.
Het koor sluit af met het magistrale slotkoor “Wir setzen uns mit tränen nieder”, pijn, spijt en verlies krijgen een plek. Maar het eindigt in stilte, minutenlang lijkt het in de Buitenkerk stil te blijven. Zo stil als het alleen dan kan zijn, stilte in de kerk en stilte in jezelf. Sander van den Houten is erin geslaagd die diepgang van de muziek en de tekst op een eigen manier vorm te geven. Kampen mag blij zijn met zo’n muzikaal genie in zijn midden.
