Nog even dit... De boer op en af

(door Henk de Koning)

De boeren raken met hun bestaanszekerheid danig in de knel. Je hoeft zelf geen boer te zijn om tot die conclusie te komen. De kranten en de nieuwsuitzendingen berichten ons er dagelijks zorgelijk over. Inkrimpen en inleveren luidt voor de hele agrarische sector de harde boodschap uit Brussel. Vanuit het Europees Capitool er op gericht zijnde met de boeren toch weer samen door die tollende draaideur van de Brusselse regelgeving te kunnen. Inmiddels is geen relatie om te zoenen. Vanuit Brussel de boeren het ene moment met premies opjagen hun productie nog verder op te voeren, het andere moment ze bevelend er beter maar op z’n boerenfluitjes tegen aan te gaan, om met minder stikstof uitstoot wat meer op adem te komen. Al die tegenwerking zou je bijna doen vergeten dat het toch de boeren en tuinders zijn die voor een groot deel voor ons voedsel zorgen. De boeren nog in barre tijden. De hongerwinter van 1944 bijvoorbeeld. 

Maar op die vele stikstof, de uitlaat van onze welvaart, reageert de aarde met een verhit protest. Krachtdadig zelfs met vernietigende overstromingen, huizen onder water, wegen die in rivieren veranderen en ijskappen die smeltend de aangevallen aarde hun sympathie betuigen. En ook bij de boeren liegen er de cijfers er niet om. Door het zich moeten matigen zijn er in ons land van de 500 000 landbouwbedrijven in de vijftiger jaren nog maar 52 000 over. En wie nog een koe in de open lucht wil bezoeken heeft, zelfs in een agrarisch gebied als Kampen, nog de meeste kans van slagen in de binnenstad, in plaats van in het weiland. Daar op de promenade van de Oudestraat voor de ingang van ‘De Zuivelhoeve’ staat er nog een als vanouds buiten op u te wachten. Weliswaar een replica van kunststof, maar op ware grootte en ook zwartbont gevlekt. Daarmee zo waarheidsgetrouw uitgebeeld dat ook personen met nauwelijks of geen agrarische achtergrond geneigd zijn er op een krukje met een melkemmer onder te gaan zitten. 

Nieuwe, nog strengere voorschriften voor de boeren komen dit keer uit de koker van ons eigen ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. Dit keer in bijzonder het vizier gericht op de boeren en bewoners in de gebieden rondom de grote rivieren. Dat komt zo. Door mogelijk nog heviger regenval met wolkbreuken in de toekomst wegens onvoldoende klimaatverandering zullen de uiterwaarden, doeltreffender dan nu het geval is, als buffer moeten kunnen voor het vele water dat de rivieren dan kwijt moeten. Reden dat volgens plan na één januari in die gebieden uitsluitend nog bezigheden mogen plaatsvinden die regelrecht met de rivier te maken hebben. Bij Kampen de IJssel met aansluitend het Kampereiland en de Mandjeswaard. Ook daar dan die nieuwe waarborg van kracht. Met als verstrekkende gevolgen beperking van het landbouwbeleid en zelfs daling van de pachtinkomsten van de grond in die gebieden, zo vreest Jan Anne Roetman van de Pachtersbond Kampereiland. Ja de boer ploegde voort. Of moet het zijn ploetert?

Op zoek naar koopjes op ‘Roetveeg Friday’ – ik durf black niet meer te noemen - las ik in de krant een opmerkelijk bericht over de Belgisch jeugdpsychiater Peter Adriaenssens uit Vlaams Brabant. Bewerend dat ouders pedagogisch verkeerd bezig zijn in hun zucht naar waarheidsbevinding hun kind meteen al te onthullen dat sinterklaas niet echt bestaat. ‘Beter is de kleintjes die verrassende ontdekking zelf te laten doen. Dat wapent ze alvast tegen het bedrog van de harde wereld later’, aldus de psychiater. Benieuwd of die zorgzame ouders inmiddels bekend zijn met ook die waarheid dat dat prins carnaval geen echte prins is? Anders alsnog vertellen dan maar. Voor het in januari te laat is.