
Nog even dit... Onderaardse gangen
· leestijd 2 minuten AlgemeenBij deze, petje af voor de Kamper wijkverenigingen. Hun niet aflatende publiekelijke inzet en zorg heeft de stad al heel wat goeds gebracht. In overleg met de gemeente en overige plaatselijke organisaties, die het welzijn van onze Kamper samenleving op het oog hebben.
Ik tip de Wijkvereniging Binnenstad Kampen als een van de meest productieve onder die bewonderenswaardige organisaties. De Wijkvereniging Binnenstad Kampen tot voor kort onder voorzitterschap van de Kamper master, Edwin de Koning. Samen met gelijkgestemde organisaties onder andere zorgdragend voor de komst in de Oudestraat van ruime afvalbakken. Zodat deze ook voldoen bij het extra aanbod van zwerfvuil in de weekends en op hoogtijdagen.
Heel vernuftige bakken ook die na een inworp de persoon in kwestie met mechanische stem hartelijk toevoegt: ’Dank u wel.’ Naar voorbeeld van het fameuze Noord Brabantse attractiepark ‘Kaatsheuvel’, waar afvalbakken als de Holle Bolle Gijs uit een kinderliedje de bezoekers met mechanisch stem al van verre luid toeroept:’ Papier hier.’ Menend nu vanuit de Kamper bakken de stem van burgemeester Sander te Rouwe te kunnen herkennen sprak het stadhuis tegen.
De algemene ledenvergadering van de Wijkvereniging Binnenstad vindt jaarlijks plaats aan boord van de sfeervolle salonboot: ‘De Veerman van Kampen’. Dan in ‘winterslaap’ afgemeerd liggend aan de kade bij het Van Heutszplein. Zo ook bij mijn bezoek aan de vergadering als lid aan de vereniging.
Een rondje koffie, drankje en zelfs een snack als tussendoortje is dan op kosten organisatie want penningsmeester Floor de Koning weet wat goed beheer is zodat de kas het toelaat het jaaroverzicht enigszins in een verjaardagsfeer te dompelen. Na controle door de kascommissie werd de penningmeester voor haar kundig rentmeesterschap onder applaus ‘decharge’ verleend. Ik zelf vind dat altijd een wat zonderlinge benaming die veeleer doet denken aan het aanvullen van de vulkoeken in een militaire kantine dan aan een financiële burger activiteit. Na de pauze met een hapje en een drankje wordt verlangend uitgekeken naar de spreker die in het programma als boeiend met een vrolijke noot staat aangekondigd. Dit keer de innemende Kamper historicus Theo van Mierlo.
Met welluidende stem, Theo eigen, de mythe uit de weg ruimend als zouden zich ondergronds in Kampen tal van mysterieuze gangen bevinden. Sommige verdichtsels met de ziel van een boulevardblad, Zoals die over eerbiedwaardige zusters van eens een nonnenklooster aan de Vloeddijk die, gebruik makend zo’n ondergrondse gang,regelmatig heimelijk op ‘kruistocht’ zouden zijn geweest naar de broeders van een nabij gelegen monnikenklooster.
Theo sprak uit eigen onderzoek. Na tal van keren als een mol ondergronds in Kamper bodem op zoek te zijn geweest naar vermeende tunnels docht daarin steeds weer bedrogen te zijn uitgekomen. Slechts op één uitzondering na. ’Die betrof’, onthulde Theo, ‘een gang vanaf het Engelenbergplantsoen in het stadsdeel Zuid zich ondergronds uitstrekkend tot aan de IJssel nabij de Koornmarktspoort. Ontdekt bij de ingrijpende verbouwing tot appartementen voor ouderen van het voormalige HBS,- en Lyceumgebouw. Precies daar eindigend waar zich in vroeger tijden een sterk verdedigingsbolwerk in de stadsmuur bevond. ‘Mogelijk aangelegd voor de ondergrondse aanvoer van wapens en munitie,’ aldus Theo. Overige ondergrondse ruimtes, aangetroffen bij graafwerk voor nieuwbouw en de aanleg van riolering bleken keer op keer afgesloten kelders te zijn.
Theo sprak met de welluidende stem, hem zo eigen. Op gevaar af dat sommige van mijn bevindingen door de lezer niet altijd even serieus worden genomen, wil ik nog wel dit kwijt. Teneinde niet door Theo’s zeer krachtige decibellen schrikbarend te worden overvallen kregen de senioren onder de aanwezigen de raad hun moderne, zeer gevoelige gehoorapparaten gedurende Theo’s betoog bij het bestuur in bewaring te geven. Een voorzorg die veel gevolg vond doch na afloop van de vergadering voor flink wat oponthoud zorgde daar men bij inname verzuimde de naam van de juiste eigenaar bij het juiste apparaat te voegen. Zo lang Theo sprak was men uit de brand, maar daarna was het een lang en nerveus zoeken.
Henk de Koning



























