Kamper Ambassadeur: Wat je van ver haalt is lekker
· leestijd 1 minuut AlgemeenBrug-columniste en ex-Kampenaar, Margriet Vonno-Landman, heeft na vijf na vijf jaar op de Nederlandse ambassade in Singapore, een nieuwe baan bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Ze bezoekt Nederlandse ambassades op alle continenten en blijft in die hoedanigheid verslag doen van haar reizen en van de verschillen en overeenkomsten met haar geboortestad Kampen.
In november was ik in Lima, de hoofdstad van Peru. Even ver van Kampen als Singapore, maar dan 10.000 kilometer naar het westen. Maar Kampen bleek dichtbij. Mijn reisgenoot bleek ook De Brug te lezen. Zijn familie kwam namelijk ook uit Kampen.
Grossier De Boer van de Burgwal was de achterbuurman van mijn opa en oma Landman die toen in de Schapensteeg een bovenhuis huurden.
De kleinzoon van grossier De Boer bleek naast me te zitten in het vliegtuig. Een kleine wereld. Ik heb door de vingers gezien dat hij in Zwolle is opgegroeid. Hij kwam graag in Kampen op bezoek.
Er waren veel grossiers in Kampen die werkten rondom de veiling in IJsselmuiden. Sindsdien zijn er fusies geweest, maar gelukkig zijn er nog steeds lokale grossiers. Die zorgen voor de aanvoer van verse en gezonde producten uit Nederland en uit het buitenland. Peru is een belangrijke handelspartner van Nederland op landbouwgebied. Het exporteert bijvoorbeeld veel blauwe bessen en avocado’s naar ons land. Onze grossiers zorgen ook voor doorvoer naar andere Europese landen.
De eerste exotische vrucht
Weet u nog wanneer u voor het eerst een exotische vrucht gegeten heeft? Zelf kan ik me nog mijn eerste ananas herinneren die opa Landman had geregeld via grossier De Boer. De overlevering wil dat ik een enorm vies gezicht trok, en er vervolgens dol op werd. Waar mogelijk vroeg ik om nog een stukje ananas. De eerste keer proefde ik een ananas tijdens het kerstfeest. Toen was er ruimte voor duurdere exotische vruchten.
Sinaasappels
De grossiers hielpen ook altijd bij het regelen van sinaasappels die uitgedeeld werden aan kinderen en gezinnen die iets extra’s konden gebruiken in de kerstperiode. De geur van mandarijnen en sinaasappels is voor mij verbonden met de kerstperiode.
Een tijd van reflectie en dankbaarheid. Ik ben zo blij dat ik deze kerst naar Kampen kan gaan en mijn familie voor het eerst in vijf jaar in de winter kan zien. Genieten van de koude en het panorama van Kampen in wintertijd. En ondertussen kan ik een kopje koffie drinken van duurzame bonen die geproduceerd zijn door kleine boeren in Peru met steun van Nederland. Zo concreet kan samenwerking zijn.
Wat je van ver haalt kan heel lekker zijn. Maar iets van ‘bij ons’ is ook niet te versmaden. De Kamper brok is vermaard en heerlijk bij de koffie. Die had ik meegenomen voor mijn collega’s op de Nederlandse ambassade in Lima. En die zeiden in koor: ‘Wat je van ver haalt is lekker!’
