Verhaal 3: Geuje van der Linde, Kampereiland
· leestijd 1 minuut AlgemeenNaar aanleiding van ‘De verhalen uit Groot-IJsselmuiden’ heb ik Geuje een beetje beter leren kennen. Ik vroeg Geuje of hij iets kon vertellen over de Oorlogsjaren op het Kampereiland.
“Toen in de meidagen van 1940 de binnenstad van Rotterdam werd gebombardeerd waren er veel doden en gewonden en bijna alle huizen waren verwoest. Via plaatselijke acties werden kinderen als evacué ondergebracht op veilige plaatsen. Koos Rouss en twee zusjes werden opgenomen in gezinnen op het Kampereiland. Koos kwam bij ons. Ik was drie jaar oud. Koos was zeven en in alles een echte Rotterdammer met bravoure. Hij was handig met zijn mond en met gereedschap. De volgende winter viel er veel sneeuw. Koos probeerde in een metershoog opgewaaide hoop sneeuw een schuilkelder te graven. Hij had oorlogsgeweld meegemaakt, ik nog niet! Toen vader het begin van het hol ontdekte verbood hij ons verder te gaan; hij was bang voor instortingsgevaar. Koos ging gewoon naar school op Kampereiland. Na twee jaar ging hij terug naar Rotterdam. Toch kwam hij in de oorlog enkele malen terug; het was een donkere tijd in de grote stad. Vanaf eind 1944 hoorden we niks meer van hem. Treinen reden niet meer, ander verkeer was moeilijk, postbezorging lag vrijwel stil. Telefoon was er bij ons niet. De hongerwinter kwam. Ook op het Kampereiland verschenen ‘etenhalers’ uit het Westen. Het was maart 1945. Ik was buiten en zag in de verte iemand aan komen lopen. Ik vermoedde: weer een ‘etenhaler’. Toen hij dichterbij kwam ging er een schok door mij heen. Ik herkende Koos aan zijn lopen. Ik rende naar binnen en riep: “Koos is er!”. Dat was een emotioneel weerzien met iedereen op de boerderij. Een huilende Koos (toen 12 jaar) was in een week tijd lopend, in hooibergen overnachtend, van Rotterdam naar Kampereiland gekomen! Hij werd door iedereen in de armen gesloten, ondanks dat hij er smerig en in kapotte kleren bij liep! Hij was veilig en er was genoeg eten bij ons. Half april maakte hij de bevrijding mee van de IJsseldelta. Het meest uitbundige feest dat ik ooit heb meegemaakt!, aldus Geuje van der Linde.”
